🚀 go-pugleaf

widok przedni, senyszyn przypięła się wczoraj łańcuchem do budy... - ale 
niestety, tylko tymczasowo - i chyba jej się bardzo spodobało, bo obroża i 
łańcuch, to jej ulubiona biżuteria...
ucieszył bym się jeszcze bardziej gdyby na krótki łańcuch dołączyło do niej 
tęczowe pederastwo - środa i kalisz - zapinani osobiście przez biedronia...

***
Relacja telefoniczna Darka Wernickiego w dniu 19 września 2010 r. godz. 
16.35- 19.15
Gdy przechodził koło nas i zatrzymał się marsz Dla Chrystusa Króla bardzo 
wielu ludzi wychodziło z niego podchodziło do nas, ściskało nam ręce. 
Mówili, że są z nami, również w modlitwie, pozdrawiali nas, mówili 
"trzymajcie się".
Teraz po 19.00 jest tu 40 osób modlących się. Jest bardzo silne 
nagłośnienie, śpiewamy pieśni. Jest duża grupa przeciwników. Teraz mają nowa 
taktykę. Podchodzą do ludzi modlących się i plują im w twarz

Ks. bp Ignacy Dec - wypowiedź na temat usunięcia Krzyża
http://www.naszdziennik.pl/index.php?dat=20100918&typ=po&id=po63.txt

Ks. Jacek Bałemba SDB, Do tych, którzy trwają - kilka myśli z serca., 
sobota, 18 września 2010
Piszę dzisiaj, nieco dłuższe, słowo życzliwe do tych, z którymi spotykam się 
na modlitwie na Krakowskim Przedmieściu, z serdecznym dla Was pozdrowieniem.
Nie mogę otrząsnąć się po tym, co zobaczyłem wczoraj: starsza kobieta, 
spokojnie modląca się, prostacko i brutalnie popychana przez opłacaną 
tłuszczę. Milczą "mądrzy", "usytuowani", "utytułowani", którzy zabierać głos 
i decydować powinni. Plotą nadal swoje niedorzeczności o upolitycznieniu 
Krzyża, nawet na falach katolickich rozgłośni. A fakt jest taki, że pod 
Krzyżem gardzi się Krzyżem, gardzi się Bogiem i gardzi się człowiekiem. 
Najmuje się i opłaca czynowników. Wykonują swoją robotę, dostali srebrniki. 
Jaki będzie ich koniec? Pytam z troską.
W ostatnich tygodniach myślę często o jednym Apostole, który był pod 
Krzyżem. Rozumiemy? Jeden Apostoł! Gdzie są inni? Co robią w tym czasie?
Wczoraj na Krakowskim Przedmieściu przypomniałem sobie sceny z filmu Titanic 
Jamesa Camerona. Statek już tonie. Muzycy grają wzruszającą melodię, którą 
my w Polsce śpiewamy do słów "Być bliżej Ciebie chcę, o Boże mój". Kończą. 
Jeden z nich dystyngowanie mówi: "Panowie, to był zaszczyt grać z wami tego 
wieczoru". Dzisiaj Ojczyzna tonie. Mówię: "Panowie i Panie, to był zaszczyt 
modlić się z wami tego wieczoru i wszystkie wieczory w ostatnich tygodniach".
Jest i inna wzruszająca scena. Statek już przechylony, za niedługo pójdzie 
na dno. Ludzie w szoku, ratują się, jak mogą, inni toną. A oto stoi jeden 
wierzący ksiądz, przy nim skupiona niewielka grupka ludzi wpatrzona w 
kapłana, który modli się do Matki Bożej: "módl się za nami grzesznymi teraz 
i w godzinę śmierci naszej. Amen.". I modli się słowami Apokalipsy:
"I ujrzałem niebo nowe i ziemię nową,
bo pierwsze niebo i pierwsza ziemia przeminęły,
i morza już nie ma.
I usłyszałem donośny głos mówiący od tronu:
<Oto przybytek Boga z ludźmi:
i zamieszka wraz z nimi,
i będą oni Jego ludem,
a On będzie "BOGIEM Z NIMI".
I otrze z ich oczu wszelką łzę,
a śmierci już odtąd nie będzie.
Ani żałoby, ni krzyku, ni trudu
już odtąd nie będzie,
bo pierwsze rzeczy przeminęły>." (Ap 21,1.3-4).
Przepraszam. Płakałem dzisiaj nad tym Słowem.
Polityk przychodzi pod Krzyż. Klęka, składa wieniec, modli się. To ludzkie, 
normalne, szlachetne. Oby wszyscy politycy tak czynili. Mogą to uczynić. Są 
ludźmi. Szalejący zarzut upolitycznienia Krzyża oceniam jako cyniczną i 
bezczelną metodę zamknięcia ust tym politykom, którzy wypowiadają czy 
wypowiadaliby się w obronie Krzyża. Obowiązkiem (przepraszam, chciałem 
napisać: psim obowiązkiem) polityków jest zabierać głos i decydować w 
sprawach publicznych i w obronie wiary jako istotnego wymiaru 
człowieczeństwa dojrzałego. Chodzi także o zapewnienie konstytucyjnego prawa 
do publicznego wyrażania swojej wiary. A tymczasem? Tymczasem mamy 
antyludzkie sprzysiężenie:
Ogromne wojska, bitne generały,
Policje - tajne, widne i dwu-płciowe -
Przeciwko komuż tak się pojednały?
- Przeciwko kilku myślom. co nienowe!
(Cyprian Kamil Norwid, Siła ich)
I jeszcze jeden wątek. Świętość to nie jest potulność powszechna. Jeśli 
duchowny błądzi, to błądzi. Jeśli uprawia dywersję w Kościele Bożym, to 
uprawia dywersję. Jeśli się zagubił w od-biurkowych poglądach, to się 
zagubił. Za takich duchownych trzeba się modlić. Można z nimi rozmawiać, 
pisać do nich - z szacunkiem i troską, w prawdzie. Św. Paweł nie bał się 
takich sytuacji i na nie reagował po Bożemu. Sam pisze: "Gdy następnie Kefas 
przybył do Antiochii, otwarcie mu się sprzeciwiłem, bo na to zasłużył" (Ga 
2,11). Zawsze, a więc i teraz, w obecnej pomieszanej sytuacji, "trzeba 
bardziej słuchać Boga niż ludzi" (Dz 5,25). I trzeba się dużo modlić o 
rozeznanie.
Dlaczego ten wątek poruszam? Jutro usłyszymy w drugim czytaniu: "Chcę więc, 
by mężczyźni modlili się na każdym miejscu, podnosząc ręce czyste bez gniewu 
i sporu". (1 Tm 2,8). Słowo Boże mówi więc jasno o modlitwie na każdym 
miejscu. My to realizujemy: modlimy się na Krakowskim Przedmieściu. Kto 
twierdzi inaczej, na przykład, że "ulica nie jest miejscem dla modlitwy", 
ten, choćby był duchownym, sprzeciwia się Słowu Bożemu. Jest to dywersja i 
wypaczanie ludzkich sumień. Święty Paweł nie bał się poruszania się tematów 
trudnych i bardzo dbał o to, aby Słowo Boże było głoszone w całej Jego 
integralności i czystości, bez zniekształceń i przemilczeń. Posunął się aż 
do szokujących i paradoksalnych sformułowań:
"Nadziwić się nie mogę, że od Tego, który was łaską Chrystusa powołał, tak 
szybko chcecie przejść do innej Ewangelii. Innej jednak Ewangelii nie ma: są 
tylko jacyś ludzie, którzy sieją wśród was zamęt i którzy chcieliby 
przekręcić Ewangelię Chrystusową. Ale gdybyśmy nawet my lub anioł z nieba 
głosił wam Ewangelię różną od tej, którą wam głosiliśmy - niech będzie 
przeklęty! Już to przedtem powiedzieliśmy, a teraz jeszcze mówię: Gdyby wam 
kto głosił Ewangelię różną od tej, którą od nas otrzymaliście - niech będzie 
przeklęty!" (Ga 1,6-9).
Więc zakończę mówiąc za św. Pawłem: "Trzymajcie się mocno Słowa Życia, abym 
mógł być dumny w dniu Chrystusa, że nie na próżno biegłem i nie na próżno 
się trudziłem" (Flp 2,16). Amen.
Módlmy się codziennie za wszystkich. Czytajmy regularnie Pismo Święte, 
zwłaszcza czytania z danego dnia, które są odczytywane podczas codziennych 
Mszy Świętych. Słuchajmy bardziej Boga niż ludzi. Nie do nas należy oglądać 
zwycięstwa w wymiarze światowym. Do nas należy zachować wierność Bogu 
dzisiaj. Tego oczekuje od nas Bóg. Wytrwajmy. Odwagi!


f. (obrońca Krzyża Pamięci)
http://wobroniekrzyza.wordpress.com/