🚀 go-pugleaf

Gdy nadszedł czas 03-11-23 14:56, mnisi uderzyli w dzwony i wszyscy
zamilkli. Wówczas Tristan Alder zaintonował(a):
>>W związku z tym gdy
>>będziesz miał twarde spacje tylko za spójnikami na końcu wiersza to nie ma
>>pewnosci że na innym systemie.komputerze dokument będzie wygladał
>>identycznie. 
> Nieprawda. Tak się dzieje w Wordzie. W OO nie zauważyłem takiego problemu,
> poza oczywiście sytuacją, gdy drukarka ma duuuuży margines dolny
> (atramentówka). Ale to na łamanie w liniach nie wpływa. 

Nieprawda, że nieprawda. I dotyczy to nie tylko twardych spacji. Jak 
chcesz mieć identyczność, to potrzebny jest PostScript (tak naprawdę, to 
i tu nie ma pewności). Po którymś Twoim poście, dokonałem przeglądu 
Twojej strony Tristanie i powiedz mi, czy na pewno chciałeś, by cytowane 
fragmenty kodu w pliku regularne.sxw były justowane do obu krawędzi. Bo 
wygląda to okropnie.

Generalnie to problemu Markiza de Vonvanfon chyba się nie da rozwiązać. 
Bo koniec linii w wyrażeniach regularnych, to nie koniec linii we 
Writerze. To koniec akapitu we Writerze. Tu nie chodzi o znak końca 
linii, tylko o znak podziału uzyskiwany przez "wstaw ręcznie". Bez 
ręcznej edycji i każdorazowej decyzji, czy użyć "wstaw ręcznie" (w 
Wordzie to Shift+Enter - czy jest na to skrót w OO?), czy niełamliwej 
spacji, dokument nie będzie wyglądał pięknie. Korekta do druku, 
zwłaszcza jak to ma być nie dokument "biurowy", ale gazeta, to kupa 
ręcznej roboty. Wiem coś o tym, chociaż moja gazeta lokalna jest 
składana na pakiecie Adobe.

Natomiast automatyzacja poprzez np. automatyczną zmianę spacji na nbsp 
po każdym spójniku może znacząco utrudnić złożenie tekstu, gdy się go 
chce włożyć w szpalty. Tego rodzaju działania trzeba uzgodnić/wypracować 
z osobą składającą (w sensie technicznym) całość wydawnictwa.

Pozdrawiam

Zbynek


-- 
Z b y n e k (at) a s t e r . p l