🚀 go-pugleaf

chudon@go2.pl wrote:
> Jejku... przeciez to jest strasznie slabe :/

   Eee tam słabe, takie nawet. Poza tym to Ian Brown, więc
nie ma dyskusji, nie Amina? Gdyby ktoś miał całą płytę,
ustawiam się pierwszy w kolejce!

> Przykro takie cos stwierdzac, ale ja jestem w tym momencie na etapie
> poznawania niektorych niesmiertelnych rzeczy (obecnie sie wzialem za
> Beach Boys) i moge sie pocieszyc ze przy SMiLE i Pet Sounds wiekszosc
> muzyki sie cienka wydaje... Pocieszenie ze takie Keep What You Got
> (tez badz co badz pierwszy singiel) bylo moim zdaniem duzo slabsze od
> innych rzeczy na Solarized (moj ulubiony album Browna) i w tym
> przypadku bedzie podobne.

   Calkiem mozliwe!

> Z nowej muzyki z czystym sumieniem moge wam polecic nowe albumy Kobiet
> i Super Furry Animals (solowa plyta wokalisty z zeszlego roku -
> Candylion - tez jest genialna). Najbardziej popowe plyty w dorobku
> tych zespolow - u mnie beda funkcjonowaly juz jako wspomnienie tego
> lata.

   Moze ja zaryzykuje z Supper Furry Animals...

> A Wy czego sluchacie?? 

   Nowych Kulasów (Amina, masz?) -- chyba najdłużej wyczekiwany
comeback (dopóki Stone Roses nie wrócą :>), bardzo fajny.
Lepsze od Jeevas, zdecydowanie. Kilka numerów aż dreszcze
wywołuje, kilka takich "na czwórkę", dla mnie najważniejsze
wydarzenie 2007.

   Trochę nowego South (dzięki Flisio!), ale trochę słabsza
mi się wydaje od dwóch poprzednich. Starego-nowego
Asha (Free All Angels). To tak ostatnio. The Charlatans, Ride
-- zawsze niesmiertelni. Z mniej znanych, to Mike Doughty
i Martin Newell. Czasem zbaczam w kierunku starego Prodigy
i Infected Mushroom, nostaligcznie The Shamen, ale to się
lepiej nie przyznawać :) -- takie umc-umc to tylko do pracy
się nadaje, po dwóch kawach.

> Mnie niestety do Oasis ostatnio nie ciagnie -
> probowalem sobie wmowic ze Dont Believe The Truth to powrot do formy,
> ale chyba nie ten wiek i za duzo przesluchanej muzyki powoduje ze
> ciezko mi sie jest ta plyta podniecac. 

   Mnie tez nie ciągnie, jak to mówią "trochę przebrzmiała
stylistyka", ale bez wahania uznaję Don't Believe the Truth
za najlepszy album po What's the Story. Jak dla mnie
Be Here Now to był dół w ich muzyce, z którego powoli się
podnoszą -- Giants nie był najlepszy, Heathen już lepszy,
a Don't Believe the Truth całkiem mi się podoba. Co nie
znaczy, że często go słucham. Zgodzę się z Grahamem, że
niektóre numery po prostu nie istnieją, a kręcę się wokół
trzech-czterech najciekawszych.

 > Liam na koncertach to taka
> porazka ze na koncert bym sie nie wybral chyba ze zaistnialyby jakies
> dodatkowe okolicznosci. 

   Nie byłem na żadnym od czasów Torwaru, ale ze dwa występy
słyszałem -- tragedia. Tak przepity wokal wyobrażam sobie
u Morrisona, gdyby dożył sześćdziesiątki :).

> Odkad Noel zrezygnowal z epickiej formy
> piosenek (ostatnia byl chyba Gas Panic) mnie za bardzo to nie rusza -
> zwlaszcza ze zajebistych melodii coraz mniej (no Pass Me Down The Wine
> moim zdaniem wymiata - taka forma prostoty mi odpowiada).

   Mnie ten B-sajd nie wciągnął, wolę Quiet Ones, za epickością
też nieszczególnie tęsknie. Chociaż Gas Panic -- szacun.

> Pozdrawiam
> Bacik

   Tak się zastanawiałem po adresie, kto to, a to Bacik! Pozdro!

pz all,
- J.