🚀 go-pugleaf

Hej!

Od dluzszego czasu sporo slucham angielskiego na MP3-playerze. Do pracy,
z pracy, w trakcie jazdy samochodem... wychodzi kilkadziesiat minut
dziennie. Jako, ze jest to w zasadzie jedyna moja forma obcowania z tym
jezykiem (a co za tym idzie: jedyna forma nauki) to chcialbym wyniesc z
niej jak najwiecej korzysci.

Zastanawiam sie jaki poziom trudnosci nagran/sluchowisk/audycji
powinienem sobie aplikowac... Moze bedziecie mogli mnie wspomoc swoim
doswiadczeniem?

Zauwazam prosta zaleznosc:

1. "Luzujemy srubke" - nagrania latwe, dedykowane uczacym sie, podcasty
 w stylu "english as a second language":

Sluchanie tego typu nagran jest z jednej strony dosyc przyjemne, bo
wszystko sie rozumie :-) Mozna sie rozluznic sluchajac, nie trzeba sie
za bardzo skupiac, ma sie przyjemne uczucie rozumienia calosci
przekazywanej tresci. To na poczatek jest calkiem motywujace ale tez
wprowadza na manowce: daje zludne wrazenie, ze sie dobrze rozumie
mowiony angielski. Wystarczy skonfrontowac sie z jakim filmem albo
audycja radiowa, gdzie mowia natives i od razu stopien rozumienia tresci
spada do 10-20 procent :-(

2. "Dokrecamy srubke" - filmy z oryginalna sciezka dialogowa, audycje
BBC z "niespreparowanym" angielskim, mowionym przez natives, telewizja
NBC albo BBC.

Sluchanie tego typu nagran jest duzo bardziej meczace i stresujace dla
mnie. Intesywnie pracuje mozgownica starajac sie wylapac tresc z
kontekstu zdania, czesto na podstawie tylko kilku wyrazow, ktore uda mi
sie zrozumiec. Bywa, ze dopiero po kilkukrotnym odsluchaniu jestem w
stanie powiedziec o czym w ogole bylo nagranie (o zrozumieniu
wszystkiego moge tylko pomarzyc, to nierealne dla mnie). Zero relaksu i
narastajace poczucie sfrustrowania ("tyle sie ucze i nadal nie moge tego
zrozumiec!"). Ale jednoczesnie mam wrazenie, ze bez takiego "podnoszenia
poprzeczki" nie bede robil postepow - no pain no gain.


Jak myslicie, ktory wariant jest lepszy? Sluchac uproszczonego i w pelni
zrozumialego angielskiego z nastawieniem na nauke zwrotow (wszystko
mozna wtedy zrozumiec i powtorzyc!) ale z jednoczesnym skazaniem sie na
to, ze nigdy nie bede mogl zrozumiec sciezki dialogowej w normalnym
filmie? Czy zmuszac sie do sluchania trudniejszego angielskiego i
cwiczyc wylapywanie tresci z kontekstu liczac na to, ze po pewnym czasie
postep przyjdzie sam?

A moze istnieja jakies oficjalne (w sensie: sprawdzone) teorie na ten
temat? Jak Wy dobieracie sobie stopien trudnosci nagran?

Pozdrawiam!

-- 
yacoll
$> cd /pub
$> more beer