🚀 go-pugleaf

Użytkownik "Remina" napisał:

> boje sie ze  niedługo jak pogadamy ze powie mi ze on potrzebuje 
> czasu (ktorego ja nie  mam)

A dlaczegóż to Ty nie masz czasu? Zegar biologiczny Cię popędza?

> Probowałam byc cierpliwa ale ile mozna?

Lata całe. Uwierz :)

-- 
Pozdrawiam - Aicha

Dozwolone od lat 18 - na liczniku 64.000:
http://www.opowiadania.org/autorzy/aicha/aicha.html

Remina napisał(a):
> Nie sadze by byl typem co zostal spuszczonyze smyczy bo i taik przezyl swoje
> i ma duzy bagaz doswiadczen a jednak po naszej 2 mies przerwie kiedy byłam u
> niego to zdjecia juz nie było.......co dało mi nadzieje a boje sie ze
> niedługo jak pogadamy ze powie mi ze on potrzebuje czasu (ktorego ja nie
> mam)albo powie ze to nie ma sensu ze b. mnie lubi ale to nie ma sesnu,nie
> chce by jesczze raz ze mna zrywał czy powinnam odpuscic sobie 1?Probowałam
> byc cierpliwa ale ile mozna?

Od razu założyłaś co on powie gdy się spotkacie. Widocznie go
znasz i wiesz, czego się po nim możesz spodziewać. Szkoda tylko, że
oszukujesz samą siebie. Wake up Remina. Bardzo dobrze, że "nie masz
czasu", bo dzięki temu są szanse, że otworzysz oczy zamiast nadal
łudzić. Mówisz że on wrócił... niestety, po jego zachowaniu
widać, że wcale z Tobą nie jest. Coś mi się zdaje, że wasze
"bycie" było Tylko w Twojej głowie. Czemu więc się spotykał z
Tobą? A czemu nie. Co go to kosztowało? Ano nic. Twoja "cierpliwość
oraz rozważania typu "czy odpuścić sobie" tylko potwierdzają, że
was jako pary nie ma. Skoro tak, dajcie sobie spokój, powiedz mu to
czego on się boi powiedzieć. Skoro ściemnia, sama zakończ
znajomość. Jesteś młoda i prędzej po Tobie spodziewałbym się
dziwnych akcji niż po dojrzałym facecie.

Remina; <e6bgm0$cg2$1@atlantis.news.tpi.pl> :

> Nie sadze by byl typem co zostal spuszczonyze smyczy bo i taik przezyl swoje 
> i ma duzy bagaz doswiadczen a jednak po naszej 2 mies przerwie kiedy byłam u 
> niego to zdjecia juz nie było.......

Bo do uświadomienia sobie swoich emocji potrzebna jest konfrontacja z
rzeczywistością. Może dopiero tamta sytuacja uświadomiła mu pewną
prawdę, że "czas skończyć żałobę". Uwierz - to tak działa - może
zrozumiesz analogię tego co napiszę.

Kiedyś zacząłem jakąś "przygodę" z kimś. Nie było seksu [to ważne, bo
seks w Twojej relacji może być *tylko* dodatkiem]. Nie wyszło - nie chcę
odgrzebywać, choć powinienem skończyć ten rozdział. Kiedy skończyło się,
to nazwałem mój stan "sytuacją po stracie/śmierci" - psycholodzy lubią
takie nazwy. ;) Na wiosnę, z braku jakichkolwiek *samodzielnych* prób
reakcji tej osoby, po prawie 9 miesiącach, zapisałem się do serwisów
randkowych. Dopiero konfrontacja [wczoraj] z pewną informacją
uświadomiła mi emocjonalnie, że muszę zakończyć żałobę czekając jeszcze
z jakiś miesiąc i się wypisałem/zawiesiłem/zmieniłem dane.

Wymyślałem różne idiotyczne metody na "skończenie żałoby", bynajmniej
nie związane z relacją z inną osobą [co zaszło u Ciebie i co można uznać
za plus sytuacji]. Czasami pisałem bez odzewu, a nie miałem co pisać,
więc nie za bardzo mi wychodziło.

Okazało się jednak, że musze wrócić do *początków* , żeby "skończyć
żałobę" .
Emocji nie oszukasz rozumem - one mają swoje zachowania.

> co dało mi nadzieje a boje sie ze 
> niedługo jak pogadamy ze powie mi ze on potrzebuje czasu (ktorego ja nie 
> mam)albo powie ze to nie ma sensu ze b. mnie lubi ale to nie ma sesnu,nie 
> chce by jesczze raz ze mna zrywał czy powinnam odpuscic sobie 1?Probowałam 
> byc cierpliwa ale ile mozna? 

Daj mu wrócić do początków jego znajomości z Tamtą. Znaczenie osoby, z
którą jesteś, jeżeli zapoznanie nie była bardzo dawne, jest pochodną
emocji i sytuacji, które pojawiły się na początku. Niech "zakończy
żałobę".

Flyer
-- 
gg: 9708346