🚀 go-pugleaf

On 9 Sie, 22:36, "lukas3339" <lukas3...@get.net.pl> wrote:
> Jesli tak to kiedy? Musi byc konkretny nastroj - smutek lub radosc.Ja

Mysle, ze jesli ktos jest urodzonym poeta to niezaleznie od chwili,
panujacego nastroju czy stanu emocji potrafi napisac wiersz.Choc
zapewne w stanie innym niz zwyczajnie powstaja poema bardziej
wyraziste, lecz zrozumiale tylko dla autora...Musze tez wspomniec, ze
wielkie dziela literatury swiatowej nie powstawaly w chwili gdy poeta
czy pisarz tego pragnal, tylko z przypadkowej mysli, tzw.olsnienia,
natchnienia. Potem zapewne poswiecil swemu dzielu wiele nieprzespanych
nocy, sleczac nad tekstem i probujac zebrac tresc w calosc, de facto
glowny watek powstal nagle, gdy si  tego najmniej spodziewal.
Moge wysnuc jeszcze inna teorie, ze niektorzy pisarze, lub jak kto
woli poeci po prostu widza pewne obrazy [oczywiscie oczami wyobrazni]
swych przyszlych dziel i nastepnie probuje ubrac je w slowa..

> kiedys pisalem ale glownie w chwilach zlych, gdy bylo mi zle, chcialem dac
> upust negatywnym emocjom. A traz juz dawno nie potrafie, nawet nie mysle o
> tym zeby pisac, pomimo ze bywa ze jest mi zle.
> lukas3339

Talent do pisania nie odchodzi nigdy, po prostu moze przestales byc
wrazliwe na pewne sytuacje i ten brak wrazliwosci przelal sie na brak
natchnienia..
Czasem gdy "lewituje nad ziemia na skrzydlach nieopisanej radosci'
potrafie napsiac wiersz, ktory w danej chwili wydaje mi sie doskonaly.
Gdy jednak czytam go jakis czas pozniej dostrzegam wiele
niedoskonalosci..Ty tez tak miales?