🚀 go-pugleaf

I po ptokach.............
Coś mi się zdaje, że znowu  dałem dupy , jak to już ktoś ładnie
określił. Może ze mną coś nie tak!
Zastanawiam się, myśle i analizuje - dlaczego byłem wobec niej
nieczuły? Nie powiem czasem spojrzałem na inną dziewczynę, ale tak
chyba ma większość facetów? Poza wieloma walorami "wewnętrznymi"
które bardzo mi się podobają u dziewczyn, miała też to coś i ten
uśmiech ...ehhhh. Miałem kilka związków, ale w tym  naprawdę
widziałem naszą przyszłość.
Aby dowiedzieć się czegoś więcej po "pierwszym rozstaniu w sobote"
spotkałem się z jej koleżanką, ale ona nic nie doradziła
odkrywczego i jeszcze zadzwoniła do byłej , że ja chce się z nią
(koleżanką) spotkać.
Podczas wczorajszej rozmowy była dziewczyna była tym troche
zaskoczona, niby było widać że mi zależy , że próbuje coś
zrobić.  Ale najlepsze jest to że zrobiła mi wyrzut że przez pare
dni nic nie robiłem by ją jakoś przekonać do siebie! Kobiecy tok
rozumowania to dalej magia dla mnie.
W poniedziałek jeszcze się zastanawiała czy dobrze zrobiła,
rozchodząc się, ale nic to nie zmieniło. Niestety kwiaty nic nie
dały.
Nasze pożegnanie wyglądało jakbym wyjeżdżał gdzieś na dłużej,
tyle było w nim czułości. Właśnie to mnie zastanawia - skoro
niechce ze mną być to powinna powiedzieć -  cześć, było miło i
tyle, a nie przytulać się do mnie i ronić łzy i dziękować za
wszystko i tym podobne. Pierwszy raz tak się rozstałem. Może jej
się wydaje, że nic do mnie nie czuje?
Twierdzi, że nie może być ze mną i sama nie wie co dzieje się w
jej sercu...
W lato ma zamiar wyjechać. Jakie są wasze doświadczenia lub wiedza
praktyczna w temacie powrotu do siebie po paru miesiącach?

Pozdrawiam.


ps w takich sytuacjach i w ogóle wszelkich ciężkich momentach -
sprawdzają się przyjaciele; dziś ide właśnie na piwo coby
zapomnieć.