🚀 go-pugleaf

Witam. Jesteśmy z dziewczyną od kilku miesięcy. Od początku coś w
tym związku nie gra. Kocham ją, ale mimo jej zapewnień o uczuciach
do mnie, nie czuję ich. Ona twierdzi, że kocha, jednak odczuwam z jej
strony tylko (a może aż...) przyjaźń, przywiązanie.
Ostatnio mieliśmy trudną rozmowę o przyszłości, o tym co się z
nami dzieje. Ona mówi, że jest "zastój". Zacząłem drążyć temat.
Wynika z rozmów, że ona nie jest pewna swoich uczuć. Chciałaby,
abym był szczęśliwy, jednak nie może mi tego zapewnić do końca.
Próbowaliśmy znaleźć rozwiązanie tej sprawy, dyskutowaliśmy o
tym, czy nie zrobić przerwy, aby mogła zrozumieć swoje uczucia i ich
siłę, wspominaliśmy o ewentualnym rozstaniu oraz o zamianie związku
na przyjaźń...
Przerwę uznaliśmy za głupią, nie rozwiązuje ona problemu. Tylko
przyjaźń - jest ryzykowna, może się rozlecieć. Rozstanie... raczej
nie, Ona nie wyobraża sobie życia beze mnie, ma we mnie oparcie przez
24 godziny, dzięki mnie przestała być samotna...
Żal mi jej, nie winię jej za nic, znalazła się w pułapce uczuć i
nie wie co zrobić. I mnie jest źle wiedząc, że Ona nie wie co
naprawdę czuje, poza silną potrzebą bycia ze mną, poza silnym
przywiązaniem a ja jej nie ufam, cofam się, aby mnie nie zraniła,
jeśli np. pojawi się w jej życiu "prawdziwa miłość".
Poradźcie, co mam(y) zrobić?