🚀 go-pugleaf

smutny; <dsl7nh$1hg$1@inews.gazeta.pl> :

> [...]

> Szczęśliwie zdołała wrócić na rozpoczęcie roku akademickiego... jednakże nasze
> powitanie było... chłodne.

Normalne - przy długim okresie nieobecności, podczas których "obecność"
była substytuowana projekcjami, ich przedmiot skonfrontowany z
rzeczywistością wydaje się obcy.

> Praktycznie nie mówiliśmy do siebie nic. Naprawdę,
> ciężko było mi stać spokojnie i nie wziąć jej w ramiona...

;) To trzeba było wziąć ją w ramiona. Ewentualnie zrobić tak, jak
zrobiła "kiedyś" moja znajoma - "głasknąć" po ramieniu/ręce - lęk i
niepewność vs. Potrzeba - Prawdziwe Uczucia.

> [...]

> Na szczęście z jej zdrowiem wszystko idzie ku lepszemu. I znowu sms'ujemy. I
> znowu napisała, że traktuje mnie jako przyjaciela.
> Ale czy tylko?

Wychodzicie gdzieś razem, spotykacie się na imprezach? Jak nie, to zrób
to.

Możesz również zagrać w otwarte karty, ale wtedy możesz spalić - ryzyko.
Swoją drogą moja znajoma kiedyś podsumowywała znane sobie małżeństwa i
wyszło jej, że najtrwalsze i najlepsze jest "małżeństwo z rozsądku" -
może o to chodzi, żeby nie grać.

Flyer