🚀 go-pugleaf

Miałam trochę podobną sytuację jak Ty ,ale dopiero po około ośmiu miesiącach 
zrozumiałam,że to nie była miłość,zrozumiałam,że to tylko przywiązanie.Będąc 
przy nim nie chciałam z nim być,a kiedy on był daleko tęskniłam i nie 
rozumiałam jak mogę go nie chcieć i tak  w kółko..chodziłam z nim nie chcąc 
go,a kiedy się rozstawaliśmy chciałam z nim być i tęskniłam..dziwne to dla 
mnie było,ale wciąż myślałam,że go kocham,lecz myliłam uczucia,myliłam 
miłość z przywiązaniem i strachem przed utratą drugiej osoby, miałam wtedy 
18 lat.Teraz nie jesteśmy razem,byliśmy ze sobą jeden rok czasu,ale dopiero 
około ósmego miesiąca chodzenia zrozumiałam,że to jednak nie jest 
miłość,zrozumiałam,że w prawdziwej miłości nie ma mowy o takich zmiennych 
odczuciach, jakie mnie wtedy męczyły,zrozumiałam,że nie tak wygląda 
miłość.Wiedziałam,że zostając z nim będę w życiu żałowała..Minęło sporo 
czasu, teraz jestem związana już z innym( jesteśmy ze sobą dwa lata) , teraz 
moge podziękować losowi,że nie jestem z tamtym,bo już  wiem jak wygląda 
miłość prawdziwa,będąc z nim zawsze tęsknię i przenigdy nie mam go dosyć, 
zawsze tęsknimy za sobą 
nieskończonośćććććććććććććććććććććć............................................