🚀 go-pugleaf

Marcin .; <dp5ubv$4na$1@atlantis.news.tpi.pl> :

> 
> Użytkownik "JIMMYtm" <adres@niema.pl> napisał w wiadomości
> news:hdcluwjirzao$.dlg@JIMMYtm.powered...
> 
> > W wielu aspektach przychylam sie do zdania Hollowa, Marcina czy Flyera
> > (chociaz ciezko czasem przebrnac przez jego elaboraty :PPP)
> 
>  Myślałem, że tylko mi jest ciężko przez nie przebrnąć ;)
>  Flyer to samo mógłby napisać dużo prościej, ale widać lubi taką formę :]
>  Wyjątkowy dar do komplikowania prostych często rzeczy ;)
>  Ale szacuneczek ;) <ukłon>

Nie ma sprawy - nie Wy pierwsi to zauważyliście. ;)

Ale, będąc upierdliwcem [;)], dopiszę.

Być może wielowątkowe zdania, dodakowo zagnieżdżone jedne w drugich
i/lub przechodzące jedne w drugie. Być może wstawki po napisaniu
głównego tekstu, które zdarza mi się robić. Być może brak
"kierunkowskazów".

Piszę intuicyjnie - to jak melodia. Nie opisuję tak naprawdę użytecznych
metod postępowania, bo tych nie ma, oprócz "uciekaj". Ale ta ma to do
siebie, że sama się sprawdza - odcięcie się od drugiej strony powoduje
brak jakichkolwiek informacji, a po drugiej stronie również pewien
rodzaj stresu przekładający się na racjonalizacje w stylu "uciekł",
"obraził się", "bo to bordeline'owiec jest", bo to ... . Jeżeli po obu
stronach są emocje i "urażona duma", to wystarczy uciec - reszta sama
się zrobi. ;)

Niewątpliwie opisuję coś, co nie ma żadnej użyteczności w sensie
planowania następnych kroków, ale ma użytecznośc w sensie wytłumaczenia
sobie, że "tak musi być". To wyjaśnienie post factum - żeby je zrobić,
trzeba wpierw "przeżyć". To nie jest opis przygotowujący do manipulacji,
to opis przygotowujący do znalezienia w sobie zgody na to, czym jest
życie - w głównym stopniu niepewnością. Tę niepewność można zrozumieć,
ale zaradzić jej można głównie poprzez własne działania lub ich
zaniechanie.

Flyer