🚀 go-pugleaf

Przemysław Sobociński; <dp4a21$8qd$1@achot.icm.edu.pl> :

> Bardzo ciekawe jest to, o czym rozmawiacie. Tym bardziej, że według moich
> obserwacji mężczyźni mało ze sobą rozmawiają.

Bo nie mają do siebie zaufania? Jak mają to rozmawiają [niestety ja tak
w realu nie potrafię rozmawiać :(]. Być może ja rozmawiam dlatego, że mi
to nie szkodzi - w realu pewnie bym też rozmawiał, nawet z konkurentem
[żeby nie było - nie jestem obecnie w żadnym związku, więc nie jestem
aktorem, który przypadkowo zabłąkał się na apm], choć pewnie dlatego, że
osiągając jego zwycięstwo stanąłbym na *pewnym* gruncie zachowań kobiety
[niepewność jest najgorsza] - ze swojej strony też pewnie bym coś
spróbował zrobić, ale nie sądzę, żeby wiele to dało, bo będąc w związku
już bym się wcześniej wypsztykał z "nowości"/odkrył - taka jest cena za
szczerość w związku - trudno zaskoczyć nowością [można oczywiście np.
zaproponować ekscytujące przeżycia, które uderzą w jej emocje, ale po
pewnym czasie ...;)].

Nadal sądzę, że dla mężczyzn w takich sytuacjach najważniejsze jest
zachowanie kobiety, a nie konkurentów [bo z nimi przecież nie chcą
żyć;)], dla kobiet odwrotnie - próby uderzania w konkurenta/konkurentkę,
żeby Broń Boże nie obwinić drugiej strony [z tym, że "obwinić" jest
subiektywne - niektórzy tak mają, inni próbują zrozumiec sytuacje i to,
że odbiór zależy od ich emocji i zachowań drugiej strony - czyli nie
jest wyłącznie wynikiem zachowań drugiej strony] są mz. jałowe, bo
główne źródło niepewności, czyli partner, pozostanie niezmieniony - po
takich sytuacjach pozostaje niepewność co do partnera, jego zachowań,
niezależnie jak grubą warstwą "kfiatków" [ort.] by się to przykryło.
Dlatego czasami śmieszy mnie "walka" o dziewczynę pomiędzy kilkoma
facetami i to, że dziewczyna dopuszcza do takiej sytuacji - nigdy nie
może być pewna, kiedy ta "niepewność" się ujawni i w jaki sposób - raz
może być to wręcz nienawiść, innym razem "odejście bez słowa" po
"zrozumieniu", innym razem sabotowanie związku, a innym "pomaganie"
nowym konkurentom lub zachowywanie pozycji "neutralnej" - nie zdziwiłbym
się, gdyby konkurent z tego wątku zaczął pomagać autorowi [;)))] - znów
chichot Pana B. - niedostrzeganie swojego sprawstwa w zdarzeniach i
odwleczenie w czasie wyniku swoich działań.

Jeżeli kogoś uderzysz, to nie możesz być pewien, że za rok ci nie odda -
nie możesz być także pewien, czy wystarczy jedno "przepraszam", czy
trzeba dłuuuugiej drogi, żeby uzyskać poprawę - byc może to jest schemat
postrzegania mężczyzn przez niektóre kobiety - zamiast samej się zmienić
i nie "uderzać", wolą facetów "pewnych", takich, którzy oddadzą od razu
[i z odpowiednią siłą, lub nawet za silnie, bo wtedy można na nich
przerzucić winę za całą sytuację obejmującą jej działanie i jego
odpowiedź] lub w ogóle - ale to też utopia, bo "oddawanie" jest formą
racjonalizacji, która przeważnie nie oddaje w pełni [lub nawet zupełnie]
emocji oddającego - wtedy procesy formują się dłużej i pewnego razu
facet "wyjdzie po papierosy do kiosku za rogiem" - jedyną gwarancją
pewności nie jest partner, ale własne zachowanie wobec niego. Jeżeli
partner tego nie doceni, to trudno - to reguła marginalizująca
niepewność, ale nie chroniąca przed nią ani przed rozpadem związku.

Flyer