🚀 go-pugleaf

> Pali za sobą mosty, zrywa kontakt, no nieźle musiałeś namieszać....Powiem
> tyle, że to dla Ciebie lepiej. Kazałeś Jej decydować o rozstaniu i tak Ona
> korzysta z tego prawa. Dobrze, że nie masz z Nią kontaktu, im mniej Ją
> widzisz/słyszysz/czytasz, tym mniej będziesz o Niej myślał. Im mniej
> będziesz myślał tym szybciej znajdziesz nową dziewczynę. Bez sensu tracić
> życie na zamartwianiu się czymś czego nie można zmienić.
>

zle mnie zrozumiales, zreszta, mialem dola piszac tamta wypowiedz.

no i stalo sie. probowalem, wczoraj bylismy na randce, calkiem ciekwej, w 
teatrze, potem na kolacji przy swiecach, bylo milo, ale to nie bylo juz 
chyba to. dzis tez sie widzielismy, gdy poczulem ze juz unika nawet 
pocalowania mnie, pomyslalem ze cos tu nie gra skoro mielismy sobie dac ten 
miesiac czasu, a ona juz sie wycofuje ?

no i gdy pojechala do domu, rozmawiajac na gadu-gadu (kurde jak ja tego nie 
chcialem, by taka rozmowa wyszla na gg :( ) dowiedzialem sie ze mysli ze to 
juz jednak jest kwestia czasu.
czyli tak jak pisalem w ktoryms wczesniejszym poscie, przegralismy? nie chce 
trwac w martwym zwiazku, wiec pewnie musimy go skonczyc. nie chce czekac do 
przyszlego tygodnia, gdy wiem ze mam czekac na rozstanie.

pojade do niej jutro, chcialbym zeby to bylo mile i cieple spotkanie. choc 
bedzie trawlo krocej niz 2 godziny. chcialbym zeby mimo wszystko bylo milo. 
chcialbym jej powiedziec ile dobra wniosla w moje zycie. chce podziekowac, 
jezeli nic mi nie pozostalo to rozstac sie i od jutra sobie z tym radzic.

szkoda ze nie zawsze zachowalem nerwy, szkoda ze pare razy sie rozkleilem. 
ze ona mysli ze sobie nie radze i ze jestem klebkiem nerwow. mysle, iz jak 
sie rozstaniemy i minie troche czasu, tydzien, dwa, mina najwieksze emocje, 
napisze do niej list. dlugi i szczery. taki.. pozegnalny.


pewnie jutro po rozstaniu poczuje ogromna pustke, ktora mnie przytloczy. ale 
zeby sobie z tym poradzic to tez bedzie kwestia czasu, przynajmniej mam taka 
nadzieje.


pozdrawiam i dziekuje za dotychczasowe rady,
Tomek