🚀 go-pugleaf

Mój problem na pewno nieraz gościł na łamach tej grupy, nie jest z pewnością
oryginalny, ale mój i chciałbym wysłuchać spostrzeżeń ludzi którzy mieli
podobne doświadczenie.
Mój związek zakończył się niedawno, po serii odejść i powrotów definitywnie.
Kocham ją, ona uważa że kocha mnie, lecz nie umiemy dojść do porozumienia.
Ta sytuacja przed definitywnym końcem trwała jakies 2-3 miesiące, i doszło
do tego że moja kobieta po kolejnej kłótni i powrocie powiedziała dość, że
już nie ma siły, że nazbierało się za dużo zła i zgasł ostatni promyk
nadziei. Moje podejście jest inne, uważam, że nie ma idealnych związków, a
kłótnie nie mają na celu czegoś złego,tylko wyjaśnienie sobie pewnych spraw,
dojście do pewnych wniosków, które będą miały na celu poprawę sytuacji. Nie
wiem czy mam dobre odczucia, wydaję mi się że ona za łatwo zrezygnowała, że
się poddała, że może faktycznie nie rozumie słowa, miłość i akceptacji
drugiej osoby z jej wszystkimi wadami i zaletami. Czy logicznym jest jej
stwierdzenie że mnie kocha i odchodzi...?? Powiedziałem jej że nie chcę
słyszeć o powrocie kiedykolwiek, jednak wiem że ciężko by mi było gdyby
jednak coś jej się odwidziało. Dałem jej również do zrozumienia, że jeśli
faktycznie mnie kocha to nie pokona tego uczucia wobec którego człowiek tak
mały i bezbronny, i że w końcu wróci. Nasz związek nie był zły, było wiele
pięknych chwil, nie było zdrady, nienawiści, słowem dla mnie nic nie stoi na
przeszkodzie abyśmy dalej byli razem.. Naprawdę nie rozumiem jej podejścia,
może ktoś pomoże mi w tej kwestii...
Z góry dziękuję

--
WS