🚀 go-pugleaf

 "NOVALY" <karolinka333@wp.pl> napisał:


> Czesc. Nazywam sie Karolinka i Mam dosc duzy klopot milosny. Jesli ktos ma
> ochote poradzic mi co zrbic ti bardzo prosze niech sie odezwie ok ?

<PRG mode=ad&d>
<MG> Zmęczona podróżą dotarłaś w końcu do klasztoru Mrocznego
Braterstwo Przeznaczenia. Budowla jest nieduża, przypomina zamek
Lorda Rodricka de Coache, który wegług legend zamieszkiwał niegdyś
te czasy. Jak na swój wiek, drewniane konstrulcje wygladają
wyjątkowo dobrze. Weszłaś do środka i masz okazję przyjrzeć się
wszystkiemu dokładniej. Na ścianach zamocowane są rozpalone
pochodnie. Przed soba widzisz dośc duży dziedziniec z fontanną po
środku. Z lewej strony znajdują się pokoje mnichów i gościnne. Na
przeciwko Ciebie widnieje godło klasztoru oraz powiewająca lekko na
wietrze chorągiew. Jest to, można by powiedzieć, wzorowana na stylu
gotyckim tarcza z płaskorzeźbą czerwonego smoka na niej.
Przechodzisz dalej, a wzrok Twój przykuwa wielka ksiega leząca u
wrót świątyni. Na pierwszej stronie widnieje napis: ,,Historia rodu
de Coache oraz dzieje klasztoru Mrocznego Bractwa Przeznazcenia
spisane przez Wielkiego Oritena''. Litery zdaja się mienić w świetle
pomarańczowego ksieżyca oraz tak licznych pochodni. Dopiero teraz
zauwazasz, że jest w tym miejscu coś magicznego, a tajemnicza woń
unosi się w powietrzu. Ogarnia Cię niepokój, a wręcz straszny lęk.
Chwytasz za sztylet... słyszysz ciche powłuczenie nogami po bruku.
Pełna napięcia czekasz, aż ów postać zbliży się do Ciebie na pięć
kroków najwyżej. Bedąc odwrócona do niej tyłem, wykonujesz szybki
przewrót w tył i poziome ciecie sztyletem. W ułamku sekundy
spostrzegasz za sobą wysoką, smukłą postać w kapturze. Wydaje Ci
się, że świat zwolnił, Twoja ręka kieruje się dokładnie w środek
klatki piersiowej ów przeciwnika, gdy nagle zatrzymuje się w
bezruchu. </MG>
- Nie lękaj się, księżniczko... nie masz czego sie obawiać, nikt Cię
nie chce skrzywdzić. Tu znajdziesz spokuj, tu odpoczniesz. Chodź,
zapoznam Cię z Twoim tutejszym opiekunem.
<MG> Głos ten wydawał się dla Ciebie nadwyraz dziwny. Nie dość, że
nie mogłaś rozpoznać jego źródła, to jego dźwięczność była jak śpiew
pięknego ptaka. Nieznajomy przedstawił się jako Brat Rageoth, książe
z rodu de Coache, zasłużony w walkach o Solamię. Mówił, że jest
głową klasztoru, podczas gdy Król Dortes (zwany potocznie Czarnym
Rycerzem) wyjechał w podróż do dalekiej Ragen Rot walczyć z
najeźdźcami ze wschodu. Klasztor powstał po to, aby chronić
wszystkie dobra i tradycje rodu de Coache, kiedy Lord Rodrick został
wzięty do niewoli, przez solamijskie władze. </MG>
- Opiwiem Ci móżniej więcej lecz teraz czas na spoczynek. Oto
Hanorus, Twój opiekun. Ma trochę denerwujący charakter, ale jest
wiernym sługą. Mam nadzieję, że się zaprzyjaźnicie.
<MG> W tym momencie oddaje Cię w ręcę dobrze zbudowanego męszczyzny.
Idziecie dłuższy czas przez labirynt korytarzy. Jedne ciemniejsze,
inne jaśniejszce. Tu i ówdzie słychać dziwne odgłosy, w powietrzu co
jakiś czas da się poczuć wilgoć. Wnioskujesz z tego, iż jesteście w
podziemiach, czyli dawnych lochach tego zamku. Znów przypominają Ci
się zdarzenia z dzieciństwa, kiedy to ostatni raz widziałaś swojego
ojca. Jego słowa, mówiące o klątwie ciązącej na zamku Nartodege. Czy
to możliwe, że to jest właśnie ten zamek? Niesamowite.. tylu
podróżników go szukało. Czy to tu, wiele wieków temu, książe Solamii
był więziony, torturowany, aż w ostateczności zmarł? Wiesz z
pewnością, że nad porywaczami księcia wisi od pokoleń straszliwa
klątwa... są oni pozbawieni uczuć.
Odrywasz się od tych myśli, przecież nie jesteś wojowniczką. Twój
cel, odnalezienia ojca już dawno wygasł. Skupiasz się teraz bardziej
na Hanorusie, który z grobową miną prowadzi Cię do Twej komnaty. Nie
jest on już młody. Na twarzy widać ślady pierwszych zmarszczek.
Ubrany w czerwony płaszcz z kapturem oraz czarny spiked leather
armor (czyli: Lekka zbroja, cos w rodzaju kurtki ze skóry z
oddatkiem metalowych ,,kolców''). Do pięknego, pozłacanego pasa
wysadzonego drogocennymi kamieniami ma przypięte mnóstwo sakw i
przeróżnej wielkości, kształtu i koloru buteleczek. W ręcę trzyma
1,5 metrową laskę, zakończoną srebrnym ostrzem. Cała jest pokryta
różnego rodzaju malowidłami oraz rzeźbami. Gdzieniegdzie umieszczony
szafir czy sznur utkany ze złotej nici dodaje jej uroku. Jest to
arcydzieło. Zapewne jest ona umagiczniona, gdyż nie możesz na niej
dostrzec ni śladów walki, ni działania zębu czasu. Człowiek chodzi
boso. 
Zostajesz doprowadzona do swojej komnaty, gdy Hanorus rzecze: </MG>
- Zostań tu, zaraz przyniosę Ci strawę, a jutro skoro świt przyjde
po Ciebię, pódziemy do magicznej altanki. 
<MG> Odchodzi, a po krótkim czasie wraca z jedzeniem i pociem.
Strasznie głodna zjadasz wszystko nie zwracając uwagi na smak.
Zasypiasz zmęczona podróżą. Tej nocy, śnić będą Ci się koszmary...
</MG></RPG>

A'pros, kto mówił, że hobby jest dobre, żeby zapomnieć?

-- 
<< Puck gg#937829  phn#+48600986485  mailto:puck@go2.pl >>
    < +OK closing connection - goodbye!