🚀 go-pugleaf

> Chcialbym z Wami podyskutowac, uslyszec wasze zdanie nt romantyzmu.
Oj jakos tak źle mi się kojarzy. Brrr nie lubiłam liceum;-))

> Zastanawia mnie czy spotkaliscie sie z romzntycznymi osobami, ktore np.
> ponad zabawe w dyskotece cenia sobie spacer przy blasku ksiezyca i gwiazd
z
> ukochana osoba. Zastanawia mnie czy tacy ludzie jeszcze istnieja.
Co mają nie istnieć. Własnie do ciebie taka jedna pisze.

> Romantycznosc; kiedys -tak, dzisiaj - ???. Czy przyszlo Wam kiedys go
glowy
> napisanie poematu swojej najdrozszej/emu? Czy moze wasi partnerzy sa
> romantyczni?
Z zasady pisałam wiersze wtedy, kiedy było mi źle i smutno, kiedy
rozpaczliwie szukałam bratniej duszy i myślałam, że ten którego upatrzyłam
sobie za obiekt westchnień jest mi pisany;-)) Powstał z tego ładny tomik
wierszy, facet kopnął mnie na do widzenia i tyle miałam z romantyzmu.
Teraz patrze na to zupełnie inaczej. Pewnie dlatego, że przybyło mi lat i
kocham jakoś dojrzalej (tzn. mniej rozpaczliwie;-)) Wierszy nie piszę, ale
zaczełam doceniać male kina z czerwonymi pluszowymi fotelami, gdzie
wieczorem obejrzec można ckliwą komedię trzymając ukochanego za rękę.
Spacery po parku, jesienia wśród brunatnych liści. Sierpniowe gwiazd
spadanie i szybkie, w biegu, "kocham" szeptane na ucho w ciagu dnia.
Mieszkanie w zupełnie pustym domu, gdzie najważniejszym meblem (bo jedynym)
jest kanapa i wspólne posiłki w barze Turysta. Wszystko po to by ukraść
światu parę chwil. Ksiązka do poduszki i płacz na widok nieszcześcia innych
ludzi. I najdrobniejsze nawet prezenty dawane bez okazji, w najgłębszej
tajemnicy. Cerowanie pokrowca na klucze przybiera wtedy zupełnie inny
wymiar.

Czy to jest romantyzm MiLo?
Nie wiem. To ja i moje czucie. Wiara wciaz silniej mówi do mnie niz mędrca
szkiełko i oko.
Agna