🚀 go-pugleaf

On 31.08.2005, Adam Dziendziel <whiteraven@gwiazdka.o2.gwiazdka.pl> wrote:
> qfel wrote:
>
>> Moze jestem jakis ograniczony, ale jak 
>> slucham na lekcjach co poeta mial na mysli i jakich to srodkow do jej 
>> wyrazania uzywa to czuje sie jak po nieprzespanej nocy.
>
> Ale w zasadzie obie kwestie są typowo analityczne, czyli stanowią część 
> ścisłą nauk humanistycznych :P
>
> W pierwszym przypadku masz do dyspozycji kontekst: historyczny, czyli 
> data i okoliczności powstania utworu oraz osobisty, czyli przeżycia 
> osobiste autora. To są "dane wejściowe", które zostały przez poetę w 
> chwili natchnienia przetworzone na lirykę. Ty masz po prostu zrozumieć 
> proces - odgadnąć dlaczego poeta spłodził to co spłodził.

Ja bym to ujął tak: odgadnąć, co uważa się za powody tego, że poeta
spłodził to, co spłodził. To nawet jest prostsze w implementacji, bo
z reguły poetom (ogólniej: twórcom) przypisuje się podobne motywy
w podobnych okolicznościach.

> To swego 
> rodzaju "reverse engineering" - robota nudna, ale wykonalna przez 
> każdego z odrobiną szarych komórek,

Zapominasz o tym, że najpierw ten kontekst historyczny (daty i miejsca)
i osobisty (kto, z kim, dlaczego i za ile) trzeba sobie do głowy
wtłoczyć. To prawie tak, jak z nauką twierdzeń w szkole średniej --
pokazuje się twierdzenia i wzory, "macie, dzieci, nauczcie się tego na
jutro", z tą różnicą, że twierdzenia i wzory zwykle można wyprowadzić,
w odróżnieniu od kontekstu historyczno-histerycznego.

> podobnie zresztą jak rachunkowa 
> część matematyki.

-- 
Feel free to correct my English
Stanislaw Klekot