🚀 go-pugleaf

Użytkownik Nika napisał:
> a ja jeszcze ani razu nie spadlam (4 miesiace) i przyznam, ze tego sie
> najbardziej w jezdzie konnej boje;-) Wszystko przede mna.....

Nie bój się :) Ja też pierwsze parę miesięcy przeżyłem bez upadku 
(jeżdżę z przerwami od około dwóch lat, więc nadal bardzo krótko). 
Pomimo tego podchodziłem do ewentualnego upadku na luzie - nie było 
to coś, co by mi spędzało sen z powiek. Pierwszy "upadek" przeżyłem 
zimą, kiedy nieco zbyt zamaszyście machnąłem nogą przy zsiadaniu... 
Rezultat był taki, że wylądowałem w śniegu na plecach po przeciwnej 
stronie konia niż chciałem ;P Drugi raz był już kolejnego lata (rok 
temu), kiedy jeden z klubowiczy prowadził mi jazdę i nakłonił mnie 
do robienia młynka na dosyć wrażliwym koniu ;) Wyglądało to tak, że 
kiedy przesuwałem się do przodu, to koń zaczynał wierzgać (miał trochę 
poraniony kłąb - teraz już jest odleczony). Tak samo się działo, kiedy 
przesuwałem się do tyłu, żeby odciążyć kłąb - tym razem za bardzo 
nacisnąłem na nerki. Ponieważ byłem odwrócony twarzą w stronę zadu, 
to po chwili stwierdziłem, że nie ma większego sensu próbować się 
dłużej utrzymać ;P Starałem się jak najlepiej zeskoczyć, ale i tak 
wylądowałem na boku - skończyło się na posiniaczonej nodze i łokciu 
oraz na zgiętym daszku toczka ;P
Wydaje mi się, że najważniejsze w czasie lotu, to nie spinać się, 
tylko lądować w rozluźnieniu - dzięki temu chyba wylądujesz 
najbezpieczniej. No i przede wszystkim - nie myśl ciągle o upadku, 
bo tylko sobie popsujesz przyjemność z jazdy, a co ma być, to i tak 
kiedyś będzie ;)

Pozdrawiam,
Gerard