🚀 go-pugleaf

Witam!

Dziś jechałem na klaczy, która ma bardzo paskudną manierę. Gdy złapałem 
wodze na kontakt (mam dosyć twardą rękę, ale zaręczam, że to był po prostu 
kontakt, bez zbędnie używanej siły), klacz schyliła głowę - na tyle nisko, 
że nie wystarczyło wyprostowanie rąk w łokciach, pociągnęła mnei całego do 
przodu. Ponieważ zauważyłem, że klacz MUSI tak robić (na przykład raz 
spróbowałem delikatnie, acz stanowczo przywołać ją do porządku i zyskałem 
tylko walkę - im mocniej ciągnąłem, tym większy opór stawiała), oddawałem 
jej wodze na tyle, by wciąż mieć je na kontakcie przy prawidłowej (w miarę) 
postawie. Tyle tylko, że po przejechaniu jednej ściany klaczy coś się 
odwidziało, podnosiła głowę, a ja musiałem znów skracać wodze. A potem 
wszystko od początku.

Jest jakiś patent na takie zachowanie?

Przy okazji, bardzo źle dziś się rozumieliśmy (pierwszy raz jeździłem na tej 
klaczy). Oprócz wspomnianego pochylania głowy, klacz co chwilę się potykała 
na prostej drodze, raz tak hardcore'owo, że myślałem, że oboje polecimy; 
uparcie zjeżdżała ze ściany i walczyła, gdy próbowałem ją skierować z 
powrotem na ścianę, po pierwszych galopach poszła bardzo do przodu i 
musiałem ją cały czas uspokajać na woltach i tak dalej. Miałem stosunkowo 
ciężką jazdę, nie posiadającą zbyt wielu walorów edukacyjnych; ponadto z 
uwagi na moją twardą rękę klacz pewnie też nie była zachwycona.

Swoją drogą to paradoks: gdy klacz nie jest wrażliwa na wędzidło i reaguje 
poprawnie, ograniczam pracę wodzami do minimum i mam stosunkowo miękką, 
delikatną rękę. Gdy natomiast klacz jest wrażliwa na wodze (co w Książu 
oznacza tyle, że broni się przed mocniejszym zadziałaniem, które jest 
czasami niezbędne do wykonania jakiegoś polecenia), to przez całą jazdę mam 
twardą rękę i pracuję wodzami bardzo stanowczo (acz oczywiście nie 
szarpiąc). Miałem okazję raz jeździć na klaczy wrażliwej na wędzidło, ale 
nie w szkółkowym stylu: po prostu odrobinę mocniejsze zadziałanie wodzami 
powodowało, że klacz robiła hamulec z czterech i można było wyfrunąć z 
siodła jeśli ktoś nie był przygotowany. Wtedy również miałem bardzo łagodną 
rękę - bo miałem świadomość, że wystarczy minimum siły, by klacz 
zareagowała.

Inna sprawa, że ostatnio miałem okazję przejechać się na ogierze, Lokanie 
(kary ślązak) i myślałem, że powyrywam sobie nadgarstki, tak mocno musiałem 
pracować wodzami, żeby ów ogier w ogóle zauważył, że coś robię :)

Ale o tej jeździe opowiem przy okazji.

Pozdrawiam -- Spook.

-- 
! ._______. Warning: Lucida Console sig!    //)    !
! || spk ||    www.spook.freshsite.pl      / _ """*!
! ||_____||        spook at op.pl         / '  | ""!
! |  ___  |   tlen: spoko_ws gg:1290136  /. __/"\ '!
! |_|[]_|_|  May the SOURCE be with you! \/)     \ !