🚀 go-pugleaf

Wojciech "Spook" Sura wrote:
(...)

Dosyć niestandardowo, bo dzień później, odsłona szósta :)

Właściwie nie byłem do końca przekonany do dzisiejszej jazdy. Po pierwsze, 
pachwiny, mięśnie ud oraz ramion protestowały przeciw jakiemukolwiek 
treningowi - miały dosyć po wczorajszym dwugodzinnym terenie. Po drugie, 
siedziałem wczoraj do północy przy komputerze, a już o siódmej czterdzieści 
zadzwonił budzik - cobym zdążył do kościoła na rano; na mszy mało co nie 
zasnąłem, a zaraz po walnąłem się na łóżko i zdrzemnąłem na 40 minut (czego 
nigdy nie robię). Także pełen sprzecznych uczuć, zaspany i obolały powlokłem 
się... ech, fajnie by było. Poleciałem sprintem na przystanek żeby zdążyć na 
autobus.

Dziś kolejna odmiana - po wczorajszej Arii dostałem dziś siedmioletnią, 
gniadą Deltę. Pierwsze wrażenia podczas czyszczenia bardzo pozytywne, klacz 
bardzo spokojna, bezproblemowa, grzeczna. Stęp również pozytywny - tym 
bardziej, że bardzo ładnie reaguje na łydki i można ją "dopchnąć" łydkami do 
narożników maneżu. Kłus natomiast okazał się bardzo wybijający, pachwiny i 
okolice miały ochotę zawyć.

Paradoksalnie jednak, takie ćwiczenie przy wymęczonych wcześniej mięśniach i 
stawach jest całkiem sensowne - człowiek nie ma większej ochoty trzymać się 
kolanami siodła (to znaczy ma, ale mięśnie są innego zdania), więc zaczyna 
kombinować, jakby się tu utrzymać, nie napracowując się za wiele :) Toteż po 
pierwsze skorzystałem z rad Tomatora podczas półsiadu - jak już wcześniej 
pisałem, można faktycznie sprytnie się rozluźnić, ułatwiając sobie 
amortyzację; ponadto przez chwilę udało mi się nawet trzymać kolana przy 
siodle bez niepotrzebnego używania mięśni ud - ale nie udało mi się 
rozpracować dokładnie na czym polega zabawa - może następnym razem :).

Na koniec instruktor zrobił mi niespodziankę - ustawił kopertę i mogłem 
sobie kilka razy poskakać :) Na razie nie idzie mi zbyt radośnie, brakuje 
zdecydowania podczas prowadzenia konia na przeszkodę; ponadto muszę 
dokładnie nauczyć się współpracować wodzami oraz łydkami, bo z jednej strony 
jechałem na klaczy dosyć do przodu, ale z drugiej, przed przeszkodą łydki 
jednak trzeba użyć. Ponadto muszę jeszcze dokładnie złapać, jaką postawę 
przyjąć podczas i po skoku, bo na razie 90% moich skoków kończy się tak, że 
prawie leżę na szyi konia, przytrzymując się przedniego łęku siodła - albo 
samej szyi; jest to oczywiście równie niewygodne co niepoprawne. Może za 
tydzień :)

Ponadto, nauczyłem się jeszcze jednej rzeczy - ponieważ klacz strasznie 
wywoziła mnie w galopie (wstyd przyznać, ale taka prawda) - instruktor kazał 
mi podczas galopu puścić luźno wewnętrzną wodzę (oddać), przytrzymując klacz 
delikatnie na zewnętrznej. I - kto by pomyślał - działa :) Tak to jest, jak 
człowiek nauczy się nawyków ze sprzętu nieożywionego i potem się dziwi, że 
"pojazd" potrafi zwolnić, jak się puści hamulce :)

Muszę przyznać obiektywnie po jeździe, że Delta bardzo przypadła mi do 
gustu. Kłus ma niewygodny, galop bardzo wyciągnięty, ale z drugiej strony 
bardzo ładnie reaguje na pomoce, wygina się od łydki - no i super skacze. 
Ponadto ta klacz ma najśliczniejsze oczy ze wszystkich koni, które do tej 
pory widziałem - jutro wybiorę się do stadniny ze snajperką (Canon Powershot 
S3 IS, zoom 12x), wezmę jakąś łapówkę (cukier w kostkach + marchewki) i 
postaram się "ustrzelić" jej oczy w trybie macro, jeśli tylko uda mi się, to 
z pewnością wrzucę tu jakiegoś linka. Oj, będą mnie prześladowały te oczy :) 
Coś pięknego.

Cóż poza tym? Obeszliśmy dziś z kumplem wszystkie koniki Książańskie i 
wygłaskaliśmy na wszystkie strony, o źrebolach nie zapominając; przy okazji 
poznałem lepiej chyba jedynego zimnokrwistego konia w stadninie - Warianta. 
Misiu bardzo sympatyczny, z taaaaaką grzywą i taaaaaką grzywką (i taaaaakimi 
kopytami, wolałbym, żeby mi się nie przespacerował po nodze) :) Ciekaw 
jestem, czy to reguła, ale do tej pory wszystkie zimnokrwiste maszyny które 
poznałem, były takimi "misiami" - można było wygłaskać, wyszczotkować, 
wyczyścić kopyta, wyczesać grzywę i ogon - ba, nawet spacerować za zadem w 
jedną i drugą stronę, a konik czasem nawet na krok się nie ruszył ze 
wcześniejszej pozycji - jednocześnie dysponując siłą pozwalającą na 
przebicie się na wylot przez średniej grubości ceglany murek.

Jeśli jeszcze nie zanudziłem nikogo na śmierć, to za tydzień zapewne dramatu 
akt kolejny (pytanie tylko, czy to komedia, tragedia, czy dramat właściwy - 
pozostawiam do oceny bardziej zaawansowanym :))

Pozdrawiam -- Spook.

-- 
! ._______. Warning: Lucida Console sig!    //)    !
! || spk ||    www.spook.freshsite.pl      / _ """*!
! ||_____||        spook at op.pl         / '  | ""!
! |  ___  |   tlen: spoko_ws gg:1290136  /. __/"\ '!
! |_|[]_|_|  May the SOURCE be with you! \/)     \ !