🚀 go-pugleaf

> Chodzi raczej o taki dyskomfort psychiczny: że przez zbytnie spięcie nie
> moge
> wykonac jakichś ćwiczeń w galopie, itp.

I tu leży sedno problemu. Musisz we własnym zakresie pokonać strach i
przestać wychodzić z założenia, że spadniesz. To się łatwo pisze, ale
gwarantuję, że jest możliwe do wykonania.

Konie bardzo dobrze wyczuwają nastrój człowieka i... nerwy. Im bardziej
jesteś spięta, tym lepiej wyczuwa to koń, który natychmiast próbuje
kombinować. Jeśli podchodzisz do galopu z myślą "boję się", to masz
praktycznie gwarancję, że nic się nie uda, szczególnie gdy nie jeździsz na
koniu-profesorze. Zmiana nastawienia natychmiast daje efekty (sama to
przećwiczyłam na sobie), więc jest to sposób sprawdzony.

Głowa do góry i nie poddawaj się!

Csirke

Ps. Mieliśmy kiedyś źrebolca, który bardzo usiłował dominować nad
człowiekiem. Zbliżenie się do niego oznaczało prawie zawsze otrzymanie
silnego kopa lub uszczypanie. Wszyscy się tego konia bali i ktokolwiek nie
podchodził do niego, to już był spięty, zdenerwowany i spocony (na zasadzie
"co ta cholera dziś wymyśli?"). Pewnego dnia przyszedł kolega, który
stwierdził: "mnie nie kopnie, a jak kopnie, to ja kopnę jego" i z całkowitą
pewnością siebie wszedł na padok. Koń popatrzył, ocenił, raz spróbował
okazać dominację, to spotkał się z ostrą reakcją (ale nie biciem) i...
uspokoił się. Od tej pory kopał tylko tych, co podchodząc do niego bali się
go lub denerwowali. NIe wiem, jak to wyczuwał, ale był w tym perfekcjonistą.