🚀 go-pugleaf

iza wrote:
>Więc napiszcie mi CO WAM SIĘ NIE
> PODOBA, TAM GDZIE JEŹDZICIE.

Ostatnio poszłam sobie na Wolicę (Warszawa, stajnia SGGW), odwiedzić stare
kąty, bo mniej więcej od letniej sesji tam nie jeździłam i przeżyłam szok.
Znam tą stajnię od 2 lat, bywam w niej, wchodzę sobie na teren i widzę że
wejście do stajni z tej strony zamknięte... no ok... idę sobie ochoczo przez
ścieżkę. widzę, że odbywa się jakaś jazda (notabene prowadzi ją dziewczyna
która mnie zna i vice versa). Dochodzę sobie do padoczku i jakis facet
wyrasta mi przed twarza.
"Czy moge w czyms pomoc?" Niby ok ale ton nie zwiastuje nic milego... ja na
to ze chcialam sie rozejrzec (czy cos takiego). On na to ze w takim razie
mozna postac tu gdzie jestem i popatrzec i nic poza tym, i do stajni wejsc
nie mozna... ja na to ze nie jestem tu po raz pierwszy i o co chodzi? A on
ze mnie nie zna i nie moge nigdzie wejsc...ewentualnie moge spytac p.
instruktor, a jesli ona mnie zna i wpusci to juz nie jego sprawa Ufff....
cale szczescie ze dziewczyna ktora prowadzila jazde mnie poznala i pozwolila
wejsc do stajni. Ale wrazenie po prostu straszne. troszke sie rozpisalam i
moze nie jest to zupelnie na temat ale najwazniejsza jest generalnie dobra
atmosfera panujaca w stajni i wokol niej. Bardzo czesto w warszawskich (i
nie tylko stajniach) panue atmosfera wzajemnej adoracji wsrod osob które już
w tym miejscu jeżdżą, a gdy tylko pojawia się ktoś nowy, to od razu go
zbijają z nóg. Ani uśmiechu, ani spytania się o cokolwiek. taka olewka
totalna i patrzenie z góry na człowieka " nie stąd" heh...
Drugie co mi się nie podoba w stajniach wszelakich to brak profesjonalnego
instruktora. Jazda ograniczająca się do komendy stęp, kłus i galop. +
ewentualnie zmiany kierunku... koszmar... no i nudą wieje. a nie powinno.
Trzecie i chyba ostatnie - w niektórych stajniach dają osiodłanego konia -
czyli zmniejszany jest kontakt ze zwierzakiem no i nie ma nauki "obsługi";)
konika...
chyba tyle na razie;)

-- 
pozdr.
Marta;)