🚀 go-pugleaf

Przez pare lat z rzędu uważałem się za bliżej nieokreślonego seksualnie,
co jednak nie przeszkadzało mi w poszukiwaniu kogoś spośród
przedstawicieli tej samej płci celem oddawania się radością życia
doczesnego :>

 Ponad rok temu poznałem chłopaka, w pewnym sensie moje alter-ego, kiedy
pierwszy raz gościa widziałem to byłem na niego strasznie napalone. Potem
mi to lekko przeszło, ale w sumie staliśmy się kumplami (zawsze tak mam).
Wspólne zainteresowania, imprezy, gadki i takie tam, ot poprostu dziwny
kumpel jakich troche mam.
Zawsze coś chciałem z nim, ale nigdy nie miałem odwagi/okazji, czegoś
zawsze brakowało.

 Koniec końców zdarzyło się coś, czego bym się kompletnie nie spodziewal,
a mianowicie w stanie upojenia alkoholowego poszliśmy do wyra, żeby było
jeszcze dziwniej - to on zaczął a ja tylko pociągnąłem sprawe dalej.
Totalny full serwis, bez żadnych ograniczeń, poprostu spełnienie marzeń,
odjazd, wszystko w jednym.
 Jak się potem okazało, on chciał spróbować jak to jest z facetem a ja
byłem poprostu pod ręką (bardzo pocieszająca wizja, ale nie ważne).

 Najdziwniejsze pojawiło się jednak potem, zamiast radości ze spełnienia
marzenia totalne niewiadomoco, pesymizm wobec życia, apatia, destruktywne
koncepcje, poczucie bezsensu wobec tego co robie,trudno to jednak określić co.

 Coś mi się wydaje że całe te skłonności homoseksualne to był jeden wielki
wkręt, zła i bezsensowna droga, która do niczego nie prowadzi.
 Owszem ładni kolesie to spoko, miło się z nimi rozmawia, czasem można się
posunąć do całowanie się z takim ale...... chyba to wszystko :/


-- 
d
Jak mnie ruchasz to nie kaz mi potem robic Tobie
laski,albo......chodz pod prysznic.