🚀 go-pugleaf

Jest taka osoba jak Telcontar co spieszy uradować nas swoimi słowami:

>>>>A tak serio, to na bardzo poważne. Za dużo mi się w życiu dzieje. Za
>>>>dużo zaczynam o tym myśleć. Za dużo bólu i cierpienia itd... (no dobra,
>>>>już się nie użalam...) A wczoraj jedna ważna dla mnie osoba (niektórzy
>>>>chyba wiedzą o kogo mi chodzi, chociaż nie znają) urzeczyła mnie tak
>>>>cudownym słówkiem, jak "spier**", a ja nie potrafię się w tym już
>>>>odnaleźć. To by było w skrócie chyba tyle.. ;/
>>> Nie wiem, czy wiem =] o kogo chodzi, ale jeśli to taki koleś, którego
>>> bardzo lubiłaś, to zwyczajnie powinnaś sobie lepiej dobirać
>>> sympatie... (mówię to dość poważnie - sorry...)
>>Nie masz za co przepraszać. Wiem, że mówisz (piszesz) prawdę i to
>>najbardziej boli. Ta świadomość, że ktoś komu się zaufało na siłę chce Ci
>>udowodnić, że Go nie znasz i że... no właśnie...co? Że nie był wart
>>zainteresowania? Że szkoda było na niego czasu? To boli..
> 1. Myślenie jest bolesne.

Fakt.

> 2. Ludzie generalnie nie lubią bólu.

W zasadzie tak..

> 3. Ty jesteś człowiekiem

Nie ulega wątpliwości.

> Ergo: Przestań myśleć.

Czasem jednak trzeba. Tak się na zajęciach wysilam, że mi czasami zostaje na
dłużej ;)

-- 
Neekita
"I died in my dreams...What's that supposed to mean? Got lost in the fire...
 I died in my dreams reaching out for your hand...
 ...my fatal desire"