🚀 go-pugleaf

Użytkownik "wildcat17" <wildcat17@poczta.onet.pl> napisał w wiadomości
> > Czy ja wiem... W facetach nie ma tego takiego jadu.
> Aha.
> To pogadamy jak zaczniesz pracować i znajdziesz się ciut wyżej w
> strukturze...;>

Ale to co innego. Facet może być jawnie złośliwy, a nie zalewać Cię słodkim,
niewyczuwalnym jadem. Mało który facet potrafi wbić szpilę tak, jak typowa
kobieta.

> Tak serio to ja też zdecydowanie bardziej wolę pracować z facetami.

Też się z ww. zawsze lepiej dogadywałam.

> Najpierw jest urażona duma, potem nieufność bo przecież baba więc będzie
> dramat, a potem oczekiwanie na błąd żeby zająć miejsce...

No tak, ale poza sytuacjami, kiedy jesteś dyskryminowana, mamy jeden
dodatkowy dar. Natury nie oszukasz ;>

> Zgadnij jak się zachowywali kiedy informowałam ich że wiem o
> prowadzonych za plecami intrygach i zamiast tego życzę sobie otwartej
> konfrontacji na gruncie merytorycznym?

No właśnie - wiesz. Gdyby to były kobiety, niewykluczone, że byś się nie
dowiedziała. Zresztą - takie intrygi, kiedy idzie o coś ważnego to już męski
materializm.  Chodzi mi o takie bzdury w stylu 'Patrz! Zośka po urlopie
znowu wbiła się w tą swoją super kieckę... Trzeba ją zacząć częściej
częstować ciasteczkami do kawy..."

> Gdyby to był facet to by potraktowali jako element gry...
> Ale że kobieta to jest dopiero obraza majestatu!

Wyobrażam sobie, jakie to irytujące ;))

> Najpierw uważają kobietę za znacznie głupszą i nie na miejscu, potem nie
> chcą się przekonać że faktycznie wie/umie lepiej, potem ciagle czekają
> na wybuchy histerii a dopiero po jakimś czasie załapują że jednak można
> jak z kolegą i ze nalezy posłuchać...
> A pożniej dla odmiany trzeba im matkować bo front zmieniają radykalnie..;D

Tiaa... To już przedsmaki tego miałam na początku liceum. Ot np. obgadywałam
z koleżanką pracę domową z matmy, a tu nagle podchodzi koleś i z dumną miną
zaczyna jeździć nam palcem po zeszycie "No przecież to proste było! Tu
trzeba było zrobić <to, to i tamto> i już masz wynik :)" (+błysk w oku na
koniec). Ja na to: "No niby tak. Ale <to, to i tamto> sobie trochę tak z
powietrza wziąłeś. To trzeba wykazać." On (z powoli przygasającą pewnością
siebie i narastającym niedowierzaniem): "Eee, no co Ty! Zresztą.. Jakto?
Pokaż..." Pokazuję i wyjaśniam: "Możesz śmiało skorzystać z twierdzenia
<takiego i takiego> i już nie ma żadnych niedomówień". A koleś po dłuższej
chwili przetrawiania, z miną potulnego szczeniaka pyta: "A... masz może
drugie zadanie?" ;>>>

Pozdrawiam serdecznie
Niki