🚀 go-pugleaf

>>> Aha. A dziecinną klasykę przerobiłam dopiero po pójściu do szkoły. 
>>> Tak kazali...;)
>>
>> Dziecinnje klasyki to ja chyba w ogóle... Rogasia z Doliny Roztoki 
>> pamiętam, ale to mi chyba jeszcze mam czytała.
> 
> No chyba żartujesz?!
> "Dzieci z Bullerbyn" do tej pory podczytuję!

A czytałem. Cos pamiętam. Babci (cioci?) ktora nie doceniła, że 
dzieci przyszły zaśpiewac, coby ją zabawić. I te wspaniałe tunele w 
sianie.

> "Karolcię", "Starą latarnię", "Ferdynada Wspaniałego" też bym chętnie 
> odświeżyła.

Ferdynand wspaniały, ale jak przez mgłę. ZDaje się zbyt szybko 
wyratsałem, żeby sie tym zafascynować.

> Później była "Tajemnica białego pokoju", Musierowiczowa jak leci, ale to 
> juz starsze lata.

He he - u mnie Musierewiczowa to już _całkiem_ stare lata. Gdzieś od 
początku 90-tych docierały do mnie sygnały, więc 3-4 lata temu 
(jakies pół roku przed wydaniem Kalamburki) powiedziałem znajomej 
bibliotekarce:
- Nnnnnno dooobra, daj cos tej Musierewiczowej, jak już musisz.

Dostałem Opium w rosole, i sama rozumiesz co się potem stało.

> A! Pamiętam jak serdecznie nienawidziłam "Chłopców z placu broni" i 
> "Łyska".

Nie zachwyciły.

> Za to Amicisa nie mogłam czytać bo mnie załamywał.

Nie czytałem. "Serce" było lekturą, ale tez nie czytałem.

> Baśnie Andersena już lepiej. Grimmowie - przerażający.

Z baśni, baśni... Perault. Klechdy sezamowe Leśmiana. I chyba tyle. 
"Bajki sa dla dziewczynek".

> "Psa który jeździł koleją" do tej pory opłakuję..
> Tym można psychikę skrzywić...;)

Czytałem, bez zachwytu. Pamiętam wydanie, taka żółta, lśniąca 
okładka, cieniutka książeczka.

A, za Nizurskim tez nie przepadałem, wolałem Nienackiego. Bahdaja. 
Wernica. Lepeckiego. Centkiewiczów. Mrówczyńskiego. Meissnera. 
Arcta. A potem to już SF, zaczynając od różnych takich Peteckich i 
Broszkiewiczów.

pzdr

TRad