🚀 go-pugleaf

Bartosz Marganiec wrote:

> Zresztą ja i tak będę miał wtedy niedługo egzaminy.. ;-) Swoją drogą miałem
> w piątek próbną maturę z polskiego. Tematy były niezbyt fajne.. Ten, który
> wybrałem, to "Każdy ma swoją jedyną melodię istnienia" (Maria Janion) - 
> Poszukiwania sensu życia wpisane w świat bohaterów literazckich a twoje
> refleksje o istocie egzystencji. Pierwszy utwór, który mi przyszedł, to

Bierzesz na początek "Nienasycenie". Sztuka, dupy i władza- oto sens 
istnienia. Potem i tak wszystko szlag trafia, bo przychodzi żółta 
zaraza. Ale nawet przy żółtej zarazie można się urządzić, patrz losy 
głównego bohatera.

Następnie chwytasz się za "Ulisessa". Włóczęga pana Blooma- oto bezsens 
życia. Pamiętam ją i jej pierwszy występ. Klucze do ogłoszenia pana 
Kalucza, tak trzeba iść do biblioteki, tam je widziałem. A ta biedna 
pani Purefoy.

Na koniec doprawiasz to "Komu bije dzwon". Miłość i poświęcenie- w nie 
swojej wojnie, za nie swój kraj, ale swoje ideały. Ideały? A nie mógł 
odejść z nią i żyć szczęśliwie? Z Hemingway'a mógłbyś dorzucić jeszcze 
"Rajski ogród". Też poszukiwanie miłości, ale... przeczytaj koniecznie.

Na do widzenia parę tekstów z Katechizmu kościoła katolickiego. O 
poświęceniu, miłości bliźniego i miłosierdziu. Że nie ma bohatera 
literackiego? A Chrystus?

> Pani Bovary, ale dalej to już musiałem jakoś improwizować.. ;-) Byli Ludzie
> bezdomni, coś o Gustawie-Konradzie.. A że tu humaniści siedzą, to może

Gustawa-Konrada trzeba było nie ruszać. Już tak eksploatowany, że aż 
nieświeży. Ale doktor Judym i Emma Bovary? Hmmmm... intrygująca para. :D

rmszar