🚀 go-pugleaf

Tomasz Radko wrote:

> Państwo autorytarne od państwa anarchistycznego różni się głównie tzw. 
> "wolnością polityczną". W istocie jest to prawo do narzucania innym 
> swojej opinii. W autorytaryzmie prawo do przysługuje tylko władzy. W 
> anarchii - de facto każdemu, kto jest w stanie nas zmusić do posłuchu. 
> Jednostka wolna jest wtedy, gdy rządzi _dobre_ prawo. Jakbym ja to 
> napisał: Prawo. Jednocześnie w lewej dolnej ćwiartce masz pełnię swobód 
> obyczajowych - i zamordyzm ekonomiczny.

Nie wiem, czy dobrze zrozumiałem, ale czy właśnie chcesz Tomku 
uzasadnić, że państwo autorytarne stoi na straży wolności jednostki? Czy 
w takim razie najbardziej "wyrafinowana" forma takiego państwa, państwo 
totalitarne, jest ustrojem powszechnej szczęśliwości, o ile rządzi w nim 
Prawo?

> W zasadzie sfera wolności jednostki jest prostopadła do przedstawionej 
> klasyfikacji. Może nie prostopadła, koreluje z prawym brzegiem. A, może 
> chodzi o to, że prawy dolny wierzchołek jest niestabilny? Przy braku 
> władzy najsilniejszy wymusza posłuch i następuje płynne przejście do 
> autorytaryzmu. Arystoteles.

Każda skrajność, za Arystotelesem, jest przesadą. On sam był wszakże 
wyznawcą "złotego środka", z czym się zgadzam.

Każdy brzeg, nie tylko same wierzchołki, wydaje mi się mało stabilny. 
Zauważ, że państwa Stalina i Hitlera dążyły do autodestrukcji. Tylko 
szaleniec może myśleć, że wygra wojnę globalną.

> Prawnicy też ;P

Dlaczego? Że niby prawnicy to demony, które najlepiej się czują w 
autorytaryźmie? Jeden z moich profesorów w katedrze rzadko do sądu 
chadza, natomiast jest świetnym prawnikiem negocjacyjnym. W obszarze 
jego zianteresowań nie leży prawodawstwo państwa jako takie, a jedynie 
jako ograniczające pewien obszar negocjacyjny, na którym trzeba, 
wyznaczając odpowiednie normy dla stron w sporze, znaleźć rozwiązanie 
gry. Myślisz, że w państwoie nieautorytarnym nie dałby sobie rady?

rmszar