🚀 go-pugleaf

"19 listopada [1980] przyszedł do mnie mój zastępca z komisji 
zakładowej, Wojtek Tomaszczuk. Przyniósł dokument - list prokuratora 
generalnego Lucjana Czubińskiego do prokuratorów wojewódzkich z 30 
października. To była istna bomba. Nadruk "Tajne", a w treści 
Czubiński zaleca "do umiejętnego stosowania w pracy politycznej i 
zawodowej" takie metody postępowania z działaczami opozycji, jak 
inwigilacja, zakładanie teczek, gromadzenie, a nawet fabrykowanie, 
materiałów do przyszłych procesów, zatrzymywanie na 48 godzin, a po 
zwolnieniu zatrzymywanie w kolejnej komendzie, a potem w kolejnej i 
tak dalej. Zrozumiałem, że trzymam w ręku polityczny dynamit. Tylko 
skąd Wojtek, teatralny kasjer, ma takie rewelacje?
-- Bronek Sapeła pokazuje to wszystkim, chwali się, że ma więcej 
takich dokumentów - odparł Wojtek.

Bronek Sapeła był w teatrze stolarzem, jego syn Piotr pracował w 
powielarni Prokuratury Generalnej. Tajne dokumenty, które powielał, 
wynosił do domu, a jego ojciec podkradał mu je i chwalił się 
kolegom, jakiego to on ma ważnego syna. To był cały PRL. Państwo 
policyjne jak cholera a tajne dokumenty prokuratora generalnego 
pokazuje kolegom teatralny stolarz."

"W 1980 roku na wykonanie kserokopii w jednym z nielicznych punktów 
usługowych trzeba było mieć zgodę z cenzury. Dlatego kopiowało się 
różne rzeczy w państwowych instytucjach "na fuchę". Oczywiście, do 
tego trzeba było mieć "dojście". I tu miałem szczęście. Moim 
"dojściem" był pewien pracownik Prokuratury Generalnej (znajduje się 
ona 100 metrów od Teatru Wielkiego). Do dziś nie wiem, jak się 
nazywał. Od początku istnienia Solidarności powielałem u niego "na 
fuchę" materiały komisji zakładowej. Pieniądz, jak widać, nie ma 
poglądów politycznych. Mawiało się nawet, że kumoterstwo i korupcja 
to ostatnie ludzkie uczucia socjalizmu. A swoją drogą, to znów 
kabaret. Opozycjonista powiela materiały wywrotowe na lewo w 
Prokuraturze Generalnej."

Piękna egzegeza nowomowy:

"6 grudnia Stanisław Kania mówił: "Stanowisko zajęte przez bratnie 
partie na spotkaniu w Moskwie wzmacnia nas i tworzy nowy element 
sytuacji. Nie ze wszystkimi ocenami przyjaciół możemy się zgodzić, 
ale musimy je brać pod uwagę jako realność. Nasza sytuacja rzutuje 
na sytuację w bratnich krajach, dlatego mają one prawo do 
ostrzejszego spojrzenia na sytuację w Polsce. Wielkim naszym atutem 
jest zaufanie bratnich partii do naszego kierownictwa, połączone z 
wiarą, że sytuację opanujemy własnymi siłami." Przetłumaczmy tę 
partyjną nowomowę na zrozumiały dla wszystkich język polski: Moskwa 
poparła pomysł wprowadzenia stanu wojennego ("wzmacnia nas") i 
wywiera nacisk na jego realizację ("tworzy nowy element sytuacji"). 
Za razem pojawiło się ultimatum ("realność") - jeśli sami stłumicie 
Solidarność, naszej interwencji nie będzie (" zaufanie, że sytuację 
opanujemy własnymi siłami"). Tym samym zapadła decyzja, już nie o 
przygotowaniu stanu wojennego, ale o jego wprowadzeniu (choć bez 
daty). Ta decyzja zapadła w Moskwie."

Śledztwo:

"Mam prawo przeczytać akta sprawy. Przynosi je jakaś młoda, nie 
znana mi, prokurator, a towarzyszy jej młody SB-ek. Młoda prokurator 
kładzie na stole akta sprawy, a SB-ek swoją teczkę, której nie mam 
czytać. Mają pilnować, czy nie wyrywam kartek, ale zamiast tego 
stoją przy oknie i flirtują.

Nawet nie zauważyli, że zamiast akt wziąłem się za teczkę SB. A tam 
same ciekawostki - raporty o mnie jeszcze z "marca 68". A potem 
istny rarytas - zalecenie na mój temat dla tajnych agentów w 
środowisku taternickim: "należy psuć mu opinię metodą ustną, ale nie 
można pomawiać go, że jest Żydem, bo zbyt dużo osób wie, że jest 
Tatarem"."

Uzasadnienie wyroku:

"W czasie rozprawy głównej nie udowodniono czynu karalnego, ale 
oskarżony działał z dużym natężeniem złej woli. Sąd wziął pod uwagę, 
że braki w materiale dowodowym wynikają z uporczywego uchylania się 
od zeznań oraz arogancji oskarżonego i świadków".


Całość (tragikomiczna) tutaj:
http://www.kontrateksty.pl/index.php?action=show&type=news&newsgroup=16&id=186