🚀 go-pugleaf

Użytkownik Tomasz Radko napisał:
> Dzika wrote:

>>> Nikt im nie kazywał wydawać utworów. 
>>
>>
>> Z tego żyli.
>> Zresztą co?
>> Należało ubić całą literaturę Twoim zdaniem?
> 
> 
> zagajewski z dzisiejszej rzepy:
> 
> -- 
> Później, gdy ogłoszono "List 59" - albo jeszcze nie zrobiono tego 
> publicznie, ale SB musiała już o nim wiedzieć - zadzwonił do mnie do 
> redakcji "Studenta" podpułkownik Bill mówiąc, że chce się ze mną 
> spotkać. Zdecydowanie odmówiłem. I od tej pory nie ponawiali tego typu 
> propozycji. Ale w 1976 r. należałem do grupy ludzi, których skierowano 
> na ćwiczenia wojskowe i zrozumiałem, że to była kara. Wysłano nas do 
> miejscowości Lipa w Lubelskiem, gdzie był zresztą między innymi także 
> Maciej Kozłowski, Wiesław Dymny, Stanisław Stabro.
> -- 
> 
> Dało się powiedzieć nie.



A czy ja mówię że nie?
I popatrz - my tu na PRL-u psy wieszamy a tu się okazuje że całe 
prześladowania, zmuszanie do współpracy, utrudnianie życia, czy w końcu 
zwykłe zastraszanie sprowadzało się do tego że przyszło dwóch miłych 
panów, nieśmiałym glosem zapytało czy literat by do nich nie dołączył, 
literat podziękował, panowie zasmuceni odeszli nawet nie mając śmiałości 
ponowić propozycji...
Toż to ci literaci byli źli żeby taki zawód panom robić!

A epoka stalinowska to był pewnie taki szantaż emocjonalny:
"Jak nie będziesz wspólpracował to się popłaczę..."

Serio wierzysz że ci wszyscy piszącyjak im kazano wystraszyli się 
jedynie ćwiczeń wojskowych?


>>> Wiele tego wydanego za PRLu towaru przetrzymało próbę czasu? 
>>> Wreszcie: można było wydawać utwory  pod cenzurą - nie prostytuując się.
> 
>  >
> 
>> Pewnie można.
>> Tylko mogę się założyć że ten który akurat nie chciał współpracować 
>> miał strasznie wywrotowe teksty.
>> Strasznie. Nawet o bielinku kapustniku na liściu łopianu.
>> Trzeba było ciąć oprócz spisu treści.
> 
> 
> Podkręć ostrość.


"Dajcie mi człowieka a paragraf zawsze się znajdzie".
Nie chciał współpracowac prawda?
Poszedł z ksiązką do cenzury i okazało się że 99% utworu wszechmocnemu 
panu cenzorowi nie przypadło do gustu.
A to ośmiesza władzę ludową, a to może spowodować bunt społeczny, a to 
sugeruje że partia popełnia błedy, a to niedostatecznie opisuje cudowny 
dostatek paujący w bloku komunistycznym, itd, itp...
Literat tnie, poprawia, wraca a pan cenzor znowu w srogim zawodzie że to 
też jeszcze nie tak...
I tak 15 lat.
Tomek - cenzura miała doskonałą swobodę działania.
Tam nie było zasad ktorych cenzor musiał sie trzymać a który były 
wiadome również cenzurowanym.
Wszystko zalezało od kaprysu pana cenzora i od poleceń jakie otrzymał.
Nieposłuszny literat mógł nie wydać niczego bo zawsze się panu cenzorowi 
źle kojarzyło.
A to było jego źródło utrzymania.
Tym bardziej jeśli szukając jakiejkolwiek innej pracy napotykal takie 
same problemy.
Inna sprawa że dzieło literackie jest wybitnie personalne i żaden autor 
nie zgodzi się pisać pod dyktando.
Podejrzewam że po drugiej sugestii zmian większośc by się załamała albo 
odpuściła próby publikacji w ogóle.

-- 
Dzika