🚀 go-pugleaf

Użytkownik "andnn"...

Vitay Andrzeju!

> [...] od czopa do mniej więcej dwóch trzecich długości
> otwór jest okrągły w przekroju, później nagle staje się
> płaski bardzo wąski [...]

mojem skromnem zdaniem jakowyś Cham Techniczny zbyt nagrzał ustnik, zbyt
raptownie wygiął, zapominając o rudymentach: NIGDY się niczego rurkowatego
nie wygina się BEZ WKŁADU!
duża rurka - suchy piasek i zaszpuntować,
cienka (ustnik) - miękki drut, albo choć wycior!
nadto: wyginając się nieco ciągnie, nie 'łamie'

podsumowując: może i należy wpierw wyprostować, w miarę nagrzewania dość
ostrożnie wpychając miękki drut (miedź? struna? w OSTATECZNOŚCI cienki i
elastyczny wycior) i POTEM powoli prostować, nadal wpychając drut
drut (wycior) raczej cienki, o średnicy = wylotu 'zgryzu', czyli zazw. ok.
1.2mm
jeszcze lepiej drutem Fi 2.0 - 2.5 góra, NIE do końca, zazw. do ok. 4/5
długości ustnika
nagrzewać w zal. od wprawy, a i surowca (akryl? ebonit? nie piszesz, ale
ebonit 'z proszkiem' oraz epoksy to ryzyko i duży problem) dość wysoko nad
małym płomieniem palnika kuchenki gazowej, palnika Bunsena,
lepiej Mekkera  ;-), ew. w strumieniu nagrzewnicy Bosha 'Luft Pistole', cały
czas dość szybko kręcąc ustnikiem celem możliwie równomiernego nagrzania po
całym obwodzie, a i uniknięcia przypaleń

w strumiemu gor. powietrza z suszarki do włosów zazwyczaj zbyt mało się
nagrzeje, w gorącej wodzie nie radzę
dolną 1/3 ustnika, wraz z czopem warto chronić przed nagrzaniem i
odkształceniem przez owinięcie wilgotną szmatką

można krótko ostudzić/ustabilizować strumieniem zimnej wody

pod światło jakiej dobrej mini-latarki oglądamy przebieg przewodu dymowego,
średnice i prześwity

jeśli mus - nawiercać/szlifować
wiertłami przedłużonymi  :-) o zmienionym kącie wierzchołkowym z typowych
dla stali ok. 108 st. na ok. 60 st. jak kto potrafi tak 'zaprawić' wiertło
kolejno po 1/4 długości:
- 3.2mm [no jasne!  :-)) ]
- 2.8
- 2.5
- POŁOWĘ ost. 1/4 wiertłem ok. 2.0 (góra 2.2), reszta do wylotu - do
zwężenia i spłaszczenia zarazem (do typowego ok. 1.2mm na płask) pozostaje,
jak było, w uproszczeniu i w przyp. typowych

Freaki na trzeźwo całkiem, całkiem pewną wtedy ręką mogą co i tu poprawiać
mini-frezikami dentystycznymi i/lub plinikami iglakowymi 'złodziejskimi',
ale ostrożnie!

wygiąć ponownie - już jasne - nagrzewając i wyginając z dopasowanym,
koniecznie konicznym (zwężającym się) wyciorem o dobranej średnicy i
sztywności, wetkniętym do oporu na zimno jeszcze w poprawiony wierceniem
kanał
wyginać - ciągnąc!

przypominam też: pisałem wielokrotnie, wiercimy obracając wiertła i frezy
RĘCZNIE, kręcąc np. za chwyt wiertła (koniec wiertarki/Dremela), a nie
włączając motor!

po takim prostowaniu i ponownym wyginaniu na ciepło niezbędnym jest
polerka ustnika, nawet szlif i polerka, bo zazwyczaj miejscowo matowieje,
ba: robią się minimalne, szpecące 'schodki', łatwe do usunięcia pap. 
ściernym

przy małych błędach, wprawie i uwadze metoda z 'wierceniem wyciorem' wg.
Kol. JSG wydaje się sensowna, o ile nie wtopią się włókna
pierwszy pomysł: 'docierać' potem z wyciorem 'nasmarowanym' grubszą pastą
polerską (brązową/szarą DIALUX)?

'szlif z pastą' zamiast kolejnych wierteł?
pls pisać

    pzdr srd

-- 
Rotm