🚀 go-pugleaf

> to Twoim zadaniem jest tak pisać biblioteki, aby były kompatybilne z
> wcześniejszymi wersjami,
> jeśli potrzebujesz rzucić innego typu wyjątkiem to robisz funkcję o innej,
> podobnej nazwie i tylko informujesz, że "dobrze by było" używać nowej
> funkcji. tak przecież działa java, mamy setki funkcji, które są
> "deprecated", ale muszą pozostać w bibliotece w niezmienionej wersji, aby
> zapewnić wsteczną zgodność.

Nie potrzeba ci wiedzieć, jakie wyjątki rzuca funkcja, żeby je móc obsłużyć. 
Zresztą z tego artykułu jasno wynika, że nie mają pomysłu na zrobienie tego 
elegancko. Lepiej więc, żeby tego w ogóle nie było, niż miałoby być zrobione 
źle.

Ja też mam parę pomysłów, ale nie wychylam się z nimi, bo to naiwne mrzonki 
użytkownika :-) Na przykład, żeby system zawierał globalne repozytorium klas 
(nawet prywatnych). Co by to dało? Pisanie programów polegało by na 
dodawaniu klas do tego repozytorium, a nie zabawie z plikami exe i dll. 
Łatwość instalacji - nie trzeba znać położenia i nazw plików (bo by ich w 
ogóle nie było). Wywołanie zdalne nie wymagałoby żadnego specjalnego 
przygotowania programu, czy klasy. Można by modyfikować osobno składowe klas 
w już napisanym programie - bez potrzeby rekompilacji itd. Wreszcie 
programowanie stałoby się zupełnie obiektowe - w końcu class view przestałby 
być zbędnym dodatkiem, o solution view można by zapomnieć, programista w 
ogóle nie zaprzątałby sobie głowy plikami. Zaraz się pewnie okaże, że więcej 
z tego wszystkiego problemów niż pożytku, ale pomarzyć zawsze można :-)

artur