🚀 go-pugleaf

Siedzimy na brzegu. Bierzesz do dłoni piasek i małym strumykiem
oddajesz go we władzę żywiołom... znikając, on rodzi coś w naszych
sercach... zwykłe uczucie... dziwne, trochę smutne, niezrozumiałe...
...Twoje słowa. I oto ona, góra Snu nad mokrym lasem. U podnóża
jaskinia. Wejście tylko przez tą jaskinię. A na samym szczycie ogromne
jesienne liście...         Pamiętasz, bawiliśmy się w chowanego?..
Nie, nie chowaliśmy się, po prostu szukaliśmy siebie... Jednak liście
były zbyt duże i zagradzały świat... Czułem jedynie, że jesteś gdzieś
blisko, i Ty też czujesz, że jestem nieopodal...
Jednak się zgubiliśmy... I szum liści zrzuca mnie z nieprzytomnej
góry... Chcę znowu tam wejść, znowu szukać Ciebie... Lub chociaż
szukać wrażenia, że JESTEŚ!.. Ale góra zniknęła. Ogromna pajęczyna
oplotła tą przestrzeń, gdzie była góra. Pajęczyna wystrojona w
brylanty lśniła... To ją spotkało to szczęście - oddzielić ode mnie
Twoje życie... Takie drogi mi życie, bez którego nie mogę oddychać...


--
Mamusia Danusia

...bo tak mnie jakoś naszło...