🚀 go-pugleaf

Obcy, kt�rego si� boj�


Boj� si� obcego, kt�ry drzemie we mnie . Odwiedza mnie raz na jaki� czas w
najmniej oczekiwanym momencie , nie przywo�uj� go - przybywa sam .
Zaprowadza mnie w inny wymiar postrzegania rzeczywisto�ci .Unosi mnie nad
�wiatem, wyswobadza cia�o . Wyostrza przyziemno��, akcentuj�c ciemne strony
mojego bytu . Czyni bardziej wyrazist� ci�ko�� mojej egzystencji .

Pytanie, czy istnieje rzeczywisto��, czy tylko jej przerysowane
wyobra�enie - niknie . Pojawia si� jedynie szara pustynia w g�owie . Ka�da
idea wtedy zrodzona i wys�ana w jakikolwiek zak�tek pejza�u my�lowego chce
si� rozpa��, przesta� istnie�, popa�� w ca�kowity niebyt
psychiczno -cielesny . Zero najmniejszej cz�stki pozytywnej energii ,
u�miechu , wszelakie projekcje retrospektywne (b�d�ce pod nieobecno�� obcego
mi�ym wspomnieniem) staj� si� tylko ironicznym u�miechem od losu . Losu ,
kt�ry w tym momencie bawi si� mn� ,kpi sobie ze mnie i jest podopiecznym
wszechw�adnego na t� chwil� "obcego" .

Ten "obcy" jest bardzo podst�pny , bo w momencie, gdy mnie odwiedza, wydaje
si� by� ca�ym moim prawdziwym "ja" . Obecno�� jego jestem w stanie tylko
zauwa�y� z perspektywy bycia "sob�", "swoj�" . W chwili odwiedzin "obcego"
czuj� si� stopiona z nim . Nie jest "obcym" , jest moim , jest mn� . "Sw�j"
to "ja" pod nieobecno�� "obcego". Kiedy "obcy" odchodzi , "sw�j" czuje si�
jak nowonarodzony . Wraca na normalne, codzienne pi�tro postrzegania
rzeczywisto�ci , dodatkowo zaopatrzony �wie�ym podej�ciem do �ycia i
formu�owania my�li .

"Sw�j" zagnie�d�ony po odej�ciu "obcego" to si�a daj�ca klarowne miejsce w
czasie i przestrzeni . To harmonia wyznaczaj�ca moje ogniwo w �a�cuchu
przyczynowo -skutkowym, pogodzenie psyche i some , z przy�wiecaj�cym jasnym
sensem istnienia (dla kogo� , dla siebie) . Rozterki powsta�e podczas
obecno�ci "obcego" wydaj� si� z perspektywy "swojego" absurdalne.

Tak wi�c na moj� percepcj� rzeczywisto�ci sk�adaj� si� dwie biegunowe , moce
: obcego i swojego . "Sw�j" boi si� "obcego", bo gdy on si� budzi, "sw�j"
zanika totalnie .Zapewne "sw�j" jest silniejszy , bo jest �wiadomy "obcego"
pod jego nieobecno�� ., w przeciwie�stwie do "obcego", kt�ry nie uznaje
"swojego"- parali�uj�c go .

Czy "obcy" mo�e by� produktem , wyimaginowanym obrazem "swojego", jego
ciemn� stron� , czy te� jest osobn� si�� , pochodzenia niewiadomego ,
niezbadanego, irracjonalnego ?

Pierwsze wyt�umaczenie jego bywania we mnie to podej�cie racjonalne czyli
jedna ze stron mojej natury , drugie, w kt�re wol� wierzy� to takie, �e
"obcy" to nie "ja" .