🚀 go-pugleaf

Oficjalny Katolicki Regulamin Odbywania Stosunków Płciowych z Osobami
Wierzącymi

CZĘŚĆ PIERWSZA
Imprimatur

ks. bp. Alojzy Paczka SJ

In Nomine Patris, Filii et Spiritus Sancti. Amen. Hosanna


Celem niniejszego "Regulaminu" ma być uporządkowanie często sprzecznych
informacji o stosunkach płciowych, docierających do wiernych za
pośrednictwem różnorakich środków przekazu. Kościół zdaje sobie sprawę ze
szkodliwego wpływu, jaki wywierają na wiernych takie - z gruntu fałszywe i
niezgodne z prawem kanonicznym oraz Dekalogiem - informacje, szczególnie te
rozpowszechniane przez antychrystów mieniących się lekarzami. Dlatego
postanowiono zwołać specjalny Kongres Lekarzy Katolickich, wynikiem pracy
którego jest prezentowany zbiór wskazówek i porad dla początkujących oraz
zaawansowanych katolików chcących odbyć stosunek płciowy nie narażając się
przy tym na wieczne potępienie. Wprawdzie - co trudno ukryć - sama istota
stosunku płciowego powoduje ryzyko zgrzeszenia nawet przy próbie jego
odbycia, lecz odrobina dobrej woli i stosowanie się do wskazówek zawartych w
"Regulaminie" pozwala uniknąć grzechu śmiertelnego i tym samym zapewnia
miejsce w Raju po krótkim okresie przebywania w Czyśćcu.


Pojęcia podstawowe.

W razie wątpliwości patrz pod RESZTA.

MĘŻCZYZNA: dziecię Boże, posiadające ORGAN (p. ORGAN) zwany PENIS.

KOBIETA: istota żywa, z żebra MĘŻCZYZNY (p. MĘŻCZYZNA) poczęta przez
Stwórcę, posiadająca ORGAN (p. ORGAN) zwany VAGINA (p. VAGINA)

PENIS: ORGAN (p. ORGAN) Męski zwisający lub nie, zależnie od STANU
PODNIECENIA (p. STAN PODNIECENIA), służący podczas STOSUNKU PŁCIOWEGO (p.
STOSUNEK PŁCIOWY) jako tymczasowe wypełnienie VAGINY (p. VAGINA). Długość
Penisa nie powinna być mniejsza w STANIE PODNIECENIA niż 6 cm.

VAGINA: (pochwa): Organ w postaci podłużnego kanału przebiegającego od SROMU
(p. SROM) w kierunku północnym.

ŻOŁĄDŹ (glans penis) - czołowa część PENISA w STANIE PODNIECENA w postaci
czerwonego kapturka z dziurką.

SROM (pudenda): podłużna szczelina w KROCZU (p. KROCZE) KOBIETY (p.
KOBIETA), stanowiąca wylot (lub wlot - zależnie od sytuacji) VAGINY (p.
VAGINA)

WARGI SROMOWE (labia pudendae): płaty skroniowo-mięśniowe u wylotu VAGINY.
Dzielimy je na mniejsze (labia pudendae minor) i większe (labia pudendae
major). Całość stanowi SROM.

STAN PODNIECENIA: szczególny stan umysłu, w którym wszystkie myśli i
działania są skierowane tylko i wyłącznie na odbycie STOSUNKU PŁCIOWEGO (p.
STOSUNEK PŁCIOWY)

STOSUNEK PŁCIOWY: działanie polegające na wypełnianiu wolnej przestrzeni
VAGINY penisem i poprzez rytmiczne poruszanie tym ostatnim tam i z powrotem
dążenie do poczęcia.

POZYCJA: STOSUNEK PŁCIOWY, może być realizowany przy różnym ułożeniu ciał
MĘŻCZYZNY i KOBIETY. Podstawowym działaniem pozostaje tylko wypełnienie
VAGINY i pozostawienie sobie minimalnej swobody, pozwalającej na rytmiczne
ruchy PENISEM. Ułożenie ciał nazywamy POZYCJĄ. Kościół zasadniczo zaleca
stosowanie w praktyce tylko jednej POZYCJI.

POCZĘCIE: zakończenie STOSUNKU PŁCIOWEGO i jedyny słuszny jego cel.

RESZTA: jest milczeniem.


CZĘŚĆ DRUGA
Gloria in aeternam

1. Przygotowania do odbycia stosunku płciowego.

Całość przygotowań do odbycia stosunku płciowego dzielimy na:

- spowiedź
- zadumę
- skupienie
- członków umywanie
- serca oczyszczenie


Uwagi: Co się tyczy zadumy i skupienia, to szczegółowe zalecenia w tym
względzie należy odszukać w encyklice Papieża Sektusa CXL VI "Sursum penis".
Członków umywanie opisane jest natomiast w książce Ignacego Loyoli
"Societatis Jesu et Psychopathia Sexualis", wydanej przez Pomyłkę w Rzymie w
1957 r. Serca oczyszczenie polega na zmówieniu modlitw adekwatnych do
sytuacji. Zalecane szczególnie są Psalm XXXI, od wersetu: "Jakobym Patrzeć
nie chciał, takom zawżdy jeno sromotę postrzegał, a niewiasty, co spać ze
mną pragnęły, szybkom zapładniał ku większej chwale Twojej i radości Syna
Twego..."; Hymn: "Panie, i wybacz grzech nasz śmiertelny, musim jednak ku
pożytkowi własnemu, a coby niewiasta nudzić się nie zaczęła, począć to małe
dziecię na chwałę Twoją wieczną, a bez grzechu nijak się nie uda. Niechaj
gniew Twój Panie przeciw innym się obróci, oko przymknij i pozwól nam szybko
dokonać czynu tego grzesznego w imię Ojca i Syna i Ducha Świętego, Amen", a
także Psalm LVI od wersetu: "Miłość ma, Panie, bezgraniczna do stworzenia
wszelakiego, lebo niewiastę jeno przy poczęciu pokochać zdolnym, aliści Tyś
tak chciał za co chwała Ci na wieki wieków". Kobiety powinny natomiast w
takiej sytuacji zmówić następującą modlitwę: "Azaliż nie Pan nasz z żebra
Adamowego stworzył niewiastę, coby radość tworzenia dała dziecku Jego? Czy
nie ku większej chwale Pańskiej między nogi moje wniknie jasność wielkiego
aktu Tworzenia? O Panie, choćby nawet ból ciało me przeszył na wskroś, a
cierpienie rozerwało serce, dam ci te dziecię, aby imię chwały Twojej niosło
poprzez świat na wieki wieków. Gloria, gloria in excelsis Deo!" Obowiązkowym
zakończeniem każdej modlitwy jest słowo "Amen".


2. Wprowadzenie się w stan podniecenia.


Po odbyciu niezbędnych przygotowań należy wprowadzić się w stan podniecenia,
co najlepiej wykonać po ciemku i z zamkniętymi oczami. Kobiety w stan
podniecenia wprowadzać nie należy, ponieważ wówczas może zostać zakłócony
normalny porządek rzeczy. Podniecone kobiety zaczynają domagać się jakiejś
"przyjemności" i jej brak - naturalnie przyjemność jest niemożliwa do
uzyskania w żaden sposób - doprowadza je do stanu frustracji i chęci
odbywania stosunku z innym mężczyzną, na ogół Szatanem. To zrozumiałe, że do
takiej sytuacji dopuścić nie można. Dlatego kobieta powinna do ostatniej
chwili zajmować się sprawami domowymi. W opisanej sytuacji mężczyzna może
wprowadzić się w stan podniecenia ręcznie, chociaż da się spróbować innych
sposobów. Kościół jednak stanowczo nie zachęca do oglądania filmów o treści
pornograficznej i niebanalnej. Zalecane filmy to: "Jak Pan to robił"; "Ręka
Pańska"; "Cierpienie tworzenia"; "Serce w smutku, dłoń w rozporku". Ręczne
wprowadzenie w stan podniecenia polega na długotrwałym ściskaniu i głaskaniu
penisa w części czołowej. Kiedy osiągnie on maksymalny rozmiar i dalsze
głaskanie i ściskanie nic nie daje poza bólem, należy zawołać żonie i kazać
jej ściągnąć majtki. Nic więcej nie powinna. (No, chyba że nosi spodnie, ale
jaka katoliczka nosi spodnie!?)


3. Czynności poprzedzające akt stosunku płciowego.

3.1. Ułożenie ciał osób odbywających stosunek płciowy.


W celu odbycia stosunku płciowego z osoba płci żeńskiej należy po
przygotowaniach omówionych w punkcie 1 "Regulaminu" i wprowadzeniu się w
stan podniecenia zająć pozycję, umożliwiającą sprawne wsunięcie penisa do
vaginy. Kobieta więc kładzie się na wznak na jakiejkolwiek płaszczyźnie
poziomej (zalecane jest łóżko, lecz mogą to np.. być drzwi wyjęte z
zawiasów, lub deska do prasowania), natomiast mężczyzna umieszcza swoje
ciało w płaszczyźnie równoległej do ułożenia ciała kobiety, celując penisem
w otwór sromu, znajdujący się mniej więcej w odległości 1 i 1/3 długości
przeciętnego penisa w stanie podniecenia poniżej pępka niewiasty, między jej
udami. Srom najczęściej jest pokryty włosiem, co stanowi dodatkowy element
ułatwiający rozpoznanie tego miejsca. Uwaga! NIE należy próbować celować
penisem w inne owłosione miejsca na ciele kobiety, ani tym bardziej inne
otwory.


3.2. Wkładanie penisa do vaginy.
Po przyjęciu odpowiednio wygodnej pozycji należy spróbować umieścić penisa w
vaginie. Nie jest to proste; najlepiej w tym celu poprosić o pomoc kobietę.
Powinna ona ująć penisa palcami kciukiem i wskazującym lewej dłoni, zaś
następnie spróbować palcami ręki prawej namacać otwór sromu i wsunąć do
niego penisa. W tym czasie mężczyzna utrzymuje się ponad kobietą,
podpierając rękoma. Uwaga! W sytuacji, gdy kobieta nie ma rąk, penisa
powinna wsadzać osoba trzecia, najlepiej wujek, ciocia lub ewentualnie
proboszcz odpowiedniej parafii. Gdy zaś nie ma rąk mężczyzna, to w zasadzie
nie ma problemu.


4. Przebieg stosunku płciowego.


Po włożeniu penisa do vaginy mężczyzna, starając się utrzymywać dłońmi w
pewnym oddaleniu od kobiety (nie jest to konieczne; kobietę można z
powodzeniem przywalić swoim ciałem, żeby oduczyć ją raz na zawsze chęci do
stosunku), porusza rytmicznie biodrami, starając się nieci wysuwać i na
przemian wsuwać penisa głębiej do vaginy. Siła tych ruchów nie jest istotna.
Należy pchać tym mocniej, im głośniej kobieta krzyczy z bólu.


5. Poczęcie.


Akt poczęcia należy do najważniejszych podczas całego stosunku. Można wręcz
rzec, że stosunek jest nieważny i gdyby dało się począć naturalnie inną
drogą, to byłby w ogóle niewskazany. Jak na razie niestety nie dało się. (To
znaczy można począć w sposób sztuczny, lecz jest to mało katolickie i wprost
potworne). Dlatego poczynać należy jednak najszybciej: optymalna ilość
ruchów penisem w vaginie od momentu rozpoczęcia stosunku do aktu poczęcia
nie powinna przekraczać 10. Może to liczyć kobieta dla odpędzenia nudy.
Najlepiej, żeby liczyła głośno i po doliczeniu do dziesięciu robiła
mężczyźnie wymówki, że jeszcze nie począł. Każdy normalny człowiek wie
chyba, na czym polega poczęcie, więc opisywać go nie trzeba. W razie gdyby
były jakieś wątpliwości, to prosimy się zgłosić do najbliższej Poradni
Katolickiej przy kościele parafialnym. Generalnie przyjmuje się, że jeśli
mężczyzna poczuje ulgę i zachce mu się spać, to już na pewno jest po
poczęciu. Niezłym sposobem na skrócenie czasu poczynania jest poprzedzające
akt stosunku długotrwałe masowanie penisa w części czołowej. Należy jednak
przy tym uważać, aby poczęcie nie nastąpiło bez kobiety, albowiem wówczas
cały akt jest nieważny i należy przed kolejną próbą udać się do spowiedzi.


6. Zakończenie.


Po zakończeniu mężczyzna powinien natychmiast wysunąć penisa z vaginy.
Najlepiej, gdy zajmuje się np. przeglądaniem Biblii, lub najnowszego numeru
"Rycerz Niepokalanej", jeśli oczywiście umie czytać. Kobieta natomiast
chwilę leży na wznak, by lepiej się poczęło, a potem może np. posprzątać lub
uprać skarpetki. Po wieczornej lub porannej mszy oboje natychmiast
przystępują do spowiedzi, dokładnie zdając relację księdzu zarówno z
poczynionych uprzednio przygotowań, jak i samego przebiegu samego stosunku
płciowego. W szczególności należy nadmienić o:


- przebiegu wprowadzenia się w stan podniecenia i z jakich środków w tym
celu skorzystano (w razie, gdyby były wykorzystane jakieś filmy, należy
przynieść do Kościoła dla ocenzurowania);
- ilości ruchów penisa w vaginie od początku stosunku aż do aktu poczęcia;
- zachowaniu kobiety podczas aktu.


Ksiądz spowiednik ma prawo zażądać od kobiety, aby poddała się oględzinom w
celu stwierdzenia, czy stosunek odbyty został prawidłowo i nie spowodował
jakowych zmian w stanie fizycznym jej ciała. Kobieta powinna ułatwić księdzu
wszystkie te czynności, a także - w razie wątpliwości - powtórzyć dokładnie
stosunek płciowy w obecności księdza, lecz bez męża (ze względu na tajemnice
spowiedzi, ksiądz udzieli we własnym zakresie odpowiedniej pomocy). W razie
stwierdzenia jakowych nieprawidłowości, ksiądz jest zobowiązany do
udzielenia niezbędnego szkolenia kobiecie; szkolenia takie musi być
powtarzane aż do skutku, czyli do osiągnięcia przez kobietę pełnej
sprawności. Ksiądz sam ocenia, czy sprawność taka została osiągnięta, czy
nie.