🚀 go-pugleaf

Zycie to jeden wielki algorytm - takie zdanie padlo z ust mojego kolegi w
niewinnej rozmowie.
Ostatnio jednak dyskusja wybuchla na nowo.
Jako jedyny probuje znalezc argumenty przeciw.
Oto wyniki :
- zycie nie moze byc algorytmem bo na koncu zawsze sie wypierdala w najmniej
oczekiwanym momencie.
- zawsze mozna powiedziec ze przekazuje dane do innego algorytmu ale ten
drugi i tak sie polozy na koncu.
- Alg. zawsze daje ten sam wynik - smierc - co mija sie z sensem
rozpoczynania algorytmu.
- Kazda inteligentna rasa dazy do samozaglady - argument o przekazywaniu
danych upada bo klasa alg. wynikowych i tak na koncy sie wylozy .

Ulubione opcje zyciowe Cosmo : ctrl-break (i sie nie meczyc)
                                                         rebuild program ? -
No (Nie daj sie upupic)
                                                         uses  otherprogram
(zawsze znajdziesz kogos z kim mozna pogadac ale co ci to da ? )
Ulubione algorytmy na zycie:

Program zycie;
begin
repeat
writeln('spac');
writeln('jesc');
writeln('wydalac');
Until DOSC;
end.

Program zycie
10 dupa
20 print "zycie sux"
30 goto dupa

Program poronienie
Begin
End.
Run time error 200




--
CosmoUnit
( Sorry for my poor english )